Tostloy'un kitaplarını severek okurum. Dili yalın ve sürükleyicidir. Kreutzer Sonat'ı da aslında içeriğine bakmadan satın almıştım. Sırf ismi ilgimi çektiği ve Tostloy yazdığı için.
Kitaba başladığım anda karakterlerin bulunduğu trenin içindeydim ve onları bir köşeye geçip izliyordum artık. Başlangıçta avukat ve diğer yolcuların tüm kitap boyunca kadın hakları üzerine tartışacağını düşünüyordum. Tostloy kişiler arası tartışma ortamını iyi yansımıştı fikrimce. Fakat tartışma kısa süre sonra bitti.
Artık Pozdnışev ve yazar arasında geçen konuşmayı okuyordum. Konu ise Pozdnışev'in karısını nasıl öldürdüğü üzerineydi. Bunu anlatırken Pozdnışev kadınların ahlakı, cinsellik, evlilik, aşk gibi birçok konuya değiniyor. Şahsen ben de aşka pek inanmam fakat Pozdnışev gibi de düşünmüyorum. O her ne olursa olsun bir aldatmaca ortamı olacağını düşünüyor. Halbuki gerçek hayatta birbirine oldukça sadık insanlar da vardır.
Bunun yanı sıra ben de birçok okur gibi bu konular hakkında konuşan Pozdnışev'in aslında Tostloy'un kendi bireysel fikirlerini aktardığını düşünmedim değil. Özellikle yazarların kendi iç dünyası ve fikirlerini kitap karakterleri aracılığıyla aktardığına inanan biri olarak kitabı okuduğum süre boyunca bu tarz fikirler aklıma geldi sürekli.
Kitapta en çok eleştirdiğim nokta ise niçin bu kadar katı bir üslüpla evlilik, aşk üzerine ve özellikle de kadınlar üzerine tüm bunların yazıldığı oldu? Aynı zamanda da kitapta yalnızca Pozdnışev'in fikirlerine ve hislerine yer verilmiş. Oysa ben karısınında iç dünyasına Pozdnışev ile ilgili düşüncelerine yer verilmesini isterdim. Dolayısıyla tarafsız olmamış. Öyleki kitabın anlatımına bakılırsa Pozdnışev oldukça haklı gösterilmiş yaptıkları karşısında.
Tüm bunların yanı sıra Tostloy'un Pozdnışev'in duygularını iyi yansıttığını söylemeliyim. O olayları ve evlilik sürecini anlatırken nasıl dehşete kapıldıysa ben de aynı şekilde dehşete kapıldım. Son olarak Beethoven'in Kreutzer Sonat parçasını dinlemenizi tavsiye ederim.
·
206 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.