Reşat Nuri'nin Çalıkuşu'ndan sonra okuduğum ikinci kitabıydı ve kesinlikle çok beğendiğim bir kitap oldu.
Genellikle her insanın yaşadığı önyargıyı güzel bir şekilde ele alıp objektif bir şekilde bize aktarmış yazar. Gerçekten de kitabı bitirdiğinizde insanların eylemlerine, sözlerine, görünüşlerine bakışlarınızı kısa da olsa farklılaştıracak bir kitap.
-------
Kitap ilk başta anlam veremediğimiz katılıkta ve acımasızlıkta olan öğretmen Zehra ile başlıyor.
Babasıyla yaşadığı sorunları dile getiren Zehra'nın gelişen olaylar sonucunda babasının geride bıraktığı günlüklerinden oluşan bir kitap.
Kitabın en çok beğendiğim yönü kesinlikle okurken asla hak veremeyeceğinizi düşündüğünüz bir adama acıma duygunuzun yavaş yavaş yeşermesi. Tıpkı kızı Zehra'da olduğu gibi...
Aynı zamanda bir insanı kötü yollara iten ve
insanı çürüten o uzun yolda etkili olan insanları, ortamı ve acıyı açık ve net şekilde görebilirsiniz.