Kitabı henüz okumadım ama herkesin anlattığına göre kitap, ilk kelimesinden itibaren hayata bakış açınızın değişeceği, okuyanın mest olduğu, yaşam kalitesini arttıran, aşkın kalemle vücut bulmuş hali gibi bir izlenim uyandırıyor. Bu yüzden beklentimi yüksek tutuyorum..
Asıl bahsetmek istediğim hepimizin; adını havalı olduğu için bir çok yerde geçirdiğimiz, kalemi kuvvetli yazarlarımızın özellikleri:
CAHİT SITKI:
Küçükken yaramazlık yaptığı için babası tarafından pencereden sarkıtılmış. O günden sonra ölümden korkmuş ve eserlerinde hep “ölüm” teması işlemiş bir abimizmiş…
NAZIM HİKMET:
Nazım Hikmet’in en değişik özelliği devamlı beyaz pantolon giymesiydi. İlham geldiğinde aklındaki sözleri hemen beyaz pantolonuna not alıyormuş. Tüm dünyanın tanıdığı bir şair olmak beraberinde böyle fedakarlıklar getirmiş olsa gerek.
Ve Bursa cezaevinde ıslak ıslak dayak yediği için en çok korktuğu şey ise su imiş…
ÖZDEMİR ASAF:
Beyazıt Öztürk’le aynı devirde yaşasaydı muhtemelen kanki olacak olan iki sanatçının ortak özelliği “R” leri söyleyememesidir. Bir gün Karaköy’e gitmek için bindiği takside Kağaköy demeye utandığı için Eminönü demiş ve Karaköy’e kadar yürümüş…
YAHYA KEMAL:
Ölene kadar evi olmamış fakir bir amcamızmış :) Nazım Hikmet’in annesine aşık olmuş…
hayallerinizi, hayallerimizi gerçekleştirmek için çabalama arzusunu kaybetmemek dileğiyle…