Kitabı ilk okumaya başladığımda çok klişe gelmişti ama kitabın 2014’teki haliyle yayımlandığını bildiğim için buna takılmadım. İlk başlarda olaylar çok hızlı gelişti bir olayı kavramadan diğerine geçiyordu ve bu bende kitabı yarım bırakma isteği uyandırdı ve iki gün boyunca kitabı okumadım sonra devam ettim merak edip. Kitabın üçüncü kişi ağızından anlatılması çok sıkıntı değildi ama bazı sahnelerde kafa karışıklığına sebep oluyordu. Bunların dışında karakterler arasındaki hiç bir bağı tam olarak hissedemedim ne aşk ne dostluk ama sonlara doğru her şey tam oturdu. Hazanla Hazar’ı bağlayanın müzik olması aşırı hoşuma gitti bana kalırsa müzik olmasa onlar bir hiçti. Ayrıca kitapta şiirlerden alıntılar falan olması o kadar hoşuma gitti ki anlatamam. Ve kitabın sonu yani kitaba bayılmasam bile o son yüzünden unutamayacağım bir kitap oldu. Bence her şeye rağmen şans verilebilecek bir kitap.
SonatIşılsu Gültekin