Âdil kadere de derim ki: Ben senin bu şefkatli tokatlarına müstehak idim.
İhlas Risalesi - 52
Risale-i Nur'da isbat edilmiştir ki: Bazan zulüm içinde adalet tecelli eder. Yani insan bir sebeble bir haksızlığa, bir zulme maruz kalır; başına bir felâket gelir...
İnsana bu durum haksız gelir. Halbuki bu kaderi ilahinin tecelli etmesidir. Zulmün içinde haksızlığa uğrayınca çok ağır gelir. Ama sonrasında şunun rahatlığı oluşuyor: Ben bu zulme layık değilim. Demek Allah (c.c) beni yanına bu şekilde istemiyor. İzzetinde kalıp giden zalimlerden değil, zilletle giden mazlum olmamı istiyor. İşte bu, bir insanın hayatında başına gelebilecek nadir bir andır. İnsanın kendi kendine değil, Allah'ın ikramıyla ikna olduğu güzide bir an... Ben böyle yorumluyorum en azından. İşte o zaman diyorum ben de, ben bu şefkatli tokatlara müstehak oldum. Elhamdülillah.
İhlas risalesi nereden çıktı ben de bilmiyorum. Daha doğrusu başlangıçta niyetim ihlas risalesini okumak değildi. Bugün okumak istediğim, Mektubat'ın arayıp bulamadığım bir bölümüydü. Sonunda buldum okudum , oradan da yine ihlas risalesine yönlendirildim diyeyim. Tabiri caizse bugün yine kan verildi damarlarıma.
Hiç bir zaman kolay geçmiyor hayatım. Çünkü kendimle yaşıyorum. Ama destek her zaman geliyor. Bunu her zaman hissediyorum. Ben belki çok iyi bir kul değilim. Belki ne amelim ne imanım sağlam. Ama bir şey içimde sapasağlam duruyor. Ben bu hataları yaptım, yapıyorum ve maalesef yapacağım. Ama Allah benden vazgeçmiyor. Günü rezil etsem de gecesini lutfediyor. Geceyi kör karanlıkta geçirsem de güneşi veriyor. Allah'a şu kitaplar için ne kadar şükretsem az biliyorum. Sıfır layık olmayla asla vazgeçmediğim çok sevdiğim bir etkinlik Risale-i Nur okumak. Yapacak bir şey yok. Tamamını elde edemiyorsam da bütün bütün vazgeçmiyorum.
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.