Zorbalık gören Carrie, bir olay sayesinde içinde var olan güç tekrardan açığa çıkıyor. Bunu da silah olarak kullanıyor diyebiliriz. Annesi Margaret, aşırı dindar biri. Bu yüzden kızına birçok yasak koymuş. Benim gözümde tamamen hastalıklı biriydi.
En sonunda, balo gecesinde olaylar patlıyor ve unutulmayacak anlar yaşanıyor. Nolursa olsun Carrie'ye üzüldüğümü söyleyebilirim. Ne okulda ne evde hiç rahat olamamış.
"Isa duvardan bakar bizi izler
Ama yüzü soğuktur taş gibi.
Beni severmiş... Annem öyle der.
O halde ben neden hep yalnızım?"
Kitap akıcı bir şekilde ilerliyor, bir günde bitebilecek bir kitap. Ama gerilim dolu değildi açıkçası. Onun dışında bir farkındalık, nasihat veriyormuş gibi düşünebiliriz.