wilhelm genazino ile jaguar’dan çıkan o gün için bir şemsiye kitabıyla tanışmıştım. mutsuzluk zamanlarında mutluluk ise bu sıralar önüme sık sık çıkınca merakla okuttu kendini. kitabı baş karakter heidegger üzerine doktora yapmış felsefe mezunu gerhard’ın anlatımıyla okuyoruz. gerhard mezun olunca alt kademeden girdiği çamaşırhanede çalışmaya başlıyor ve senelerini orada çalışarak geçiriyor. onun kariyer kaygısı, para ya da prestij kaygısı yok. o yalnızca düzenli olarak sıradanlığın detaylarına kapılıp içindeki sıradışılığı takip edebilmek ve buna uygun yaşayabilmek istiyor. örneğin balkona astığı pantolonun günbegün yıpranışını saat saat not alabilmek istiyor ya da cebine bir dilim ekmek atıp bütün gün onun oradaki yersizliğini hissedip kıkırdayabilmek istiyor. farklı bir zihin ama hepimizin zihnine de bir ayna onunkisi. yer yer rahatsız edici, yer yer tanıdık.. taşıdığı daimi utanç, yersizlik, ait olmama hissi onun toplum içindeki görünmezliğini sürdürebilmesinin önüne geçince olaylar onu beklediğinden farklı bir noktaya götürüyor. gerhard görünür olduğunda toplumsal uyumsuzluğu göze batıyor.
sade ve akıcı bir dil ile okuyucuyu kolayca eline alan yazar, bu kitabında da karakterin ayrıksılığıyla kendi tuhaflıklarımıza ayna tutuyor.
çeviri tertemiz ancak ayrıntı yayınlarının göz yoran mizanpajı yine kişisel gündemimde.
emeği geçen herkesin eline, gözüne sağlık.
·
128 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.