babamın bana aldığı ilk ciddi kitaplardandır. belki de hayata kendinden başka bir rehber aracılığıyla bakmamı istediğinden ki bu rehberi Sadi-ī Şirazi olarak seçmesi o zamanlar belki anlamlandıramadığım ancak şu anda minnet duyduğum bir olay olarak hayatımda yer edinmiştir. kitap dini bir kitaptan ziyade öğüt vermek için hayatın acılarıyla yoğrulmuş bir adam tarafından kaleme alınmıştır.kitapta ilgimi çeken bölümlerden 'Mum' başlıklı bir yazıdan 2 alıntı yapmak istiyorum:
" Çok konuşan az dinler. Öğüt ancak sessizliğin değerini bilenleri etkiler."
"Mum, dili yüzünden yanar. Bilgin bunu bilir, bu yüzden ağzını dikmiştir. "