Bir Halide Edib kitabı daha attım heybeme. Ruh halimde hususi ahveller oluşturup bitap anlar yaşattı bana
Kitap karakterlerin birbirlerine yazdıkları mektuplardan ibaret. Başta biraz sıkıcı geldi . Eski Türkçe kelimelere aşinalığım olmasına rağmen zorlandım biraz. Neyse ki son sayfalara güzel bir sözlük bırakmışlar.
Eğer unutmamayı başarabilirsem çok güzel kelimeler kazandırdım dağarcığıma.
Muhteris hırslı demekken, muhteriz çekingen demekmiş mesela
Başlarda mektuplardan olmasından sebep kitabın dünyasına giremediğimi düşündüm ama sonrası su gibi aktı. Hiç bitsin istemedim . Handan’la beraber hissettim, onun tüm ızdırabını…
1800’lerin sonları, 1900’lerin başlarında bir adamın karısı olmak hiç benlik bir durum değilmiş bir kere daha anladım.
Bir kitap karakterinden bu denli nefret ettiğimi çok hatırlamıyorum ama Handancığımın kocasından nefret ettim. Halide Edib Adıvar kendi döneminde bu sorunları böyle cesurca kaleme aldığı, bir kadın yazar olarak var olabildiği için gurur duydum.
Hatta son sayfalardaki duygu yoğunluğunu, içsel yolculukları anlatırken bir dünya klasiğinden farkı yok, o kalitede diye geçti aklımdan .…
Muhayyilesi çok güçlü bir kadınmış bence .
Kitabın kapağını kapattığımda asude bir hüzün vardı kalbimde …
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.