Ya yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam?Edebiyat
Elinize aldığınızda bir solukta bitireceğiniz, bir yandan İvan'ı anlarken bir yandan ona üzüleceğiniz bir kitap. En güzeli de en sonunda " Ya ben de yaşamam gerektiiği gibi yaşayamadan buradan ayrılmak zorunda kalırsam?" diye kendinize sorup dönüp hayatını gözden geçirip aslında hayatınızı istediğiniz ve olması gerektiği gibi yaşayabilmek için aradığınız cesareti bulabileceğiniz bir kitap. Çünkü ölüm var ve bu çok gerçek. Hepimiz için bekliyor ve bir gün tüm yaşadıklarımız, yaşayamadıklarımız, hayallerimiz, beklentilerimiz, bizden beklenenler, sevdiklerimiz, sevemediklerimiz, nefret ettiklerimiz... Her şey her şey bir gün tamamen sona erecek. Ve biz nasıl ayrılmak istiyorsak bu hayattan ona göre yaşamalıyız.
Kitabı tüm kalbimle okumanızı isterim ve lütfen olması gerektiği gibi yani olmasını istediğiniz gibi yaşayın...
··
1 +1'leme
·7,5bin Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ölüm! İnsanoğlunun en başından sonu belli olan kaderi! Ölüm düşüncesi kimimizi tasavvufi alanlara yöneltirken, kimimizi de varoluşun ıssız çöllerinde kaybedip kumların arasında yok ediyor. Her ne olursa olsun Büşra, yolun sonunda insan kendi ve çevresinin mutluluğu için yaşamalı. Belki küçük bir adım, ama birçok insan böyle yapınca zaten her şey güzelleşmiyor mu? Dostluklar ve arkadaşlar var oldukça ve kitapların da inanılmaz bilgeliğiyle kaliteli bir hayat desteklendikçe insan daha başka ne isteyebilir ki bu dünyadan? ☺
