Merhaba 1K okurları!
Aslında bazı nedenlerden incelemesini yazmak istemediğim bir kitaptı. Nedeni şu ki, mahremiyet gerektiğinden fazla ön planda tutulmuştu. Hani tavsiye eder misin, deseler, önce bir düşünürüm. Yarım bırakmayı bile düşündüm bu nedenden dolayı. Ama dikkat ettiyseniz, 9 puan verdim kitaba. 1 puanı yazarın yaş sınırını düşünmeden, aşırı mahremiyetten yürümesiydi. Neden yarım bırakmadım? İşte buna yer vermek istiyorum incelmememde.
Bana bir arkadaşım tarafından pdf olarak gönderilen kitap iki yaralı gencin aşk romanı. Değerlim, okudum ve neden bana bu kitabı önerdiğini gözyaşları içerisinde bitirdiğimde anladım. Teşekkür ederim.
Orjinali 
Archer's Voice olan romanın genç karakteri Archer kendi dünyasında yaşayan sessiz ve yalnız delikanlıdır. Bree, babasını kaybettikten sonra olduğu yerden kaçmış ve kasabaya yerleşmiş genç kızdır. Bir tesadüf sonucu raslayan Archer ve Bree aralarındaki sessiz anlaşmadan birbirine merak duyarlar.
Bree, kimseleri dünyasına almayan, tam bir orman hayatı yaşayan bu genç delikanlının dünyasına dokunmaya başlar. Peki, neden bütün cihana sağır olan Archer Bree'ye kapılarını açar? İlk akla gelen güzel bir kız, felan. Aslında, değil. Toplumun ötekileştirdiği, iç dünyasını anlamaya gayret bile etmediği birinin kalbine dokunmak geldi mi aklınıza? Herkesin serseri gibi baktığı, yalnızlığına mahkum edilmiş birini öğrenmeyi denediniz mi? Yargılamak için sormuyorum. Archer'in iç dünyasını anlatmaya çalışıyorum. Kimselerin anlamaya çalışmadığı insanlar, duygularını uçlarda yaşar.
Bree, onun dilini seçti. Onun rahat etmesi için onun dilinde konuşmayı seçti. Bu hissi iyi bilirim. Mesela iki farklı dil var, ve siz onun dilinde konuşmayı seçiyorsunuz. Bu, değer vermektir. Bu, kendi dilini sevmemek değil, ona onu değerli hissettirmektir.
Duygusal dönemime denk gelmiş olabilir, bilmiyorum, emin değilim ama sulu göz oldum çıktım. Daha dolgun kitaplar da okumuşluğum var. Birileri çıkıp ergen kitabı da diyebilir ama sessizliğin dilini çözmüş bir kadının iç dünyasına hayran olduğu sevdiğine aşkını okudum. Ve karar verdim. İşaret dilini öğrenmem lazım. Nerede, ne zaman gerekebileceğini bilemeyiz.
Keyifli okumalarınız olsun..
Archer's Voice olan romanın genç karakteri Archer kendi dünyasında yaşayan sessiz ve yalnız delikanlıdır. Bree, babasını kaybettikten sonra olduğu yerden kaçmış ve kasabaya yerleşmiş genç kızdır. Bir tesadüf sonucu raslayan Archer ve Bree aralarındaki sessiz anlaşmadan birbirine merak duyarlar.
Bree, kimseleri dünyasına almayan, tam bir orman hayatı yaşayan bu genç delikanlının dünyasına dokunmaya başlar. Peki, neden bütün cihana sağır olan Archer Bree'ye kapılarını açar? İlk akla gelen güzel bir kız, felan. Aslında, değil. Toplumun ötekileştirdiği, iç dünyasını anlamaya gayret bile etmediği birinin kalbine dokunmak geldi mi aklınıza? Herkesin serseri gibi baktığı, yalnızlığına mahkum edilmiş birini öğrenmeyi denediniz mi? Yargılamak için sormuyorum. Archer'in iç dünyasını anlatmaya çalışıyorum. Kimselerin anlamaya çalışmadığı insanlar, duygularını uçlarda yaşar.
Bree, onun dilini seçti. Onun rahat etmesi için onun dilinde konuşmayı seçti. Bu hissi iyi bilirim. Mesela iki farklı dil var, ve siz onun dilinde konuşmayı seçiyorsunuz. Bu, değer vermektir. Bu, kendi dilini sevmemek değil, ona onu değerli hissettirmektir.
Duygusal dönemime denk gelmiş olabilir, bilmiyorum, emin değilim ama sulu göz oldum çıktım. Daha dolgun kitaplar da okumuşluğum var. Birileri çıkıp ergen kitabı da diyebilir ama sessizliğin dilini çözmüş bir kadının iç dünyasına hayran olduğu sevdiğine aşkını okudum. Ve karar verdim. İşaret dilini öğrenmem lazım. Nerede, ne zaman gerekebileceğini bilemeyiz.
Keyifli okumalarınız olsun..
·
383 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.