Başka Dilde Aşk
Mia SheridanYazar:
Mia Sheridan
Çevirmen:
Hanife Albayrak
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 6 dk.
Sayfa Sayısı:
392
Basım Tarihi:
Mayıs 2015
Yayınevi:
Yabancı Yayınevi
Orijinal Adı:
Archer's Voice
ISBN:
9786055016357
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Başka Dilde AşkRomantik
Herkese merhaba,
İşte gercekten beğendiğim kitapla karşınızdayım, normalde 7 vermiştim ama o kadar sacma sapan kitaplara fazla puan verılıyor ki, bu kitaba haksızlık olmazsın diye 8 puana yükselttim. EE ne demişler, ne varsa eskilerde var diye :D uzun zamandır bekletıyordum kitabı,okumam bugüne kısmetmiş.
Konusu gelirsek ; Korkunç bir gecenin hatıralarına zincirlenmiş bir kadının ve sevgisiyle o zincirleri kırabilecek adamın hikâyesi. Geçmişin acı yüklü izlerini taşıyan sessiz bir adamın ve sesini bulmasına yardım edebilecek kadının hikâyesi. Gerçekten adı gibi hikayeydi, Başka dilde aşktı onların ki; Bree ve Archer ikiside sevdim , ikiside bazı şeylerden dolayı sinirde oldum yalan yok,olsun o kadar ama demi, abartmayayım. Kitaba başlarken başrol erkek 35 yaşında sanıyordum, meğersem 23 yaşındaymış kuzucuğumm :D :D Ah Archer ah , neler çektin ben canısı, ailesinin ölümünden sonra kasaba tarafından dışlanması, kuzeni tarafından zorbalığa uğraması yüzünden (aşağalık herif, kendi kitabıda varmış , baktım , beğenmedim onu , bizde cıkmamış) ve kendini eve kapatmış, o yaşına kadar, kuzum bide o yakışıklıkla ve bedenle bakir kalmış kıyamam (normalde okumam , çünkü bir kere okumuştum bakir adam, smut sahnede ağlamıştı adam , aşırı itici gelmişti, bundada bilmeyerek okudum ama hiç rahatsız etmedi) neyse onun o saf güzel kalbini ortaya cıkaran Bree vardı, kız gercekten cok iyidi , onu topluma kazandırması, kendinden utanması izin vermemesi, archer güzel kalbine ve kendi güzel kalbi ile aşklarının savunmaları fılan cok guzeldi, gerçekten çok güzel bir hikaye okudum, sadece bir yerde kızdım, yüz karasında vardı bu kıtapta vardı. Yani olay şu ; erkek karakter kendini yetersiz görüp, kızı bırakıp dünyaya acılması olayı, neden? tamam haklıda ben bu tip terk etmeleri hiç
bu denli seveceğimi hiç düşünmemiştim... kapağını beğenmediğim kitaplara karşı bir ön yargım var ne yazık ki bu yüzden okuyacağımı sanmıyordum ama bu kitapla ilgili aldığım güzel mesajlardan sonra okumaya karar verdim. iyi ki de okumuşum. ben kasabada geçen hikâyeleri seviyorum sanırım kitabın o havası çok hoşuma gidiyor. öyle çok bir benzerlik olmasada bazı yerlerde bana yüz karası'nı anımsattı. yine burada da çevrenin baskısını ve oldukça gereksiz nedenlerden ötürü bir hayatın parçalanıp herkes tarafından dışlandığını görüyoruz. kasabadakileri sevdim çok güzel karakterler vardı özellikle Maggie, Norm ve Anne'i sevdim. Travis bana pek güven vermemişti zaten ve yaptıkları beni ondan soğuttu ama kitabın sonunda ısındım ona... Victoria ise nefretlik bir karakterdi cidden. empati kurduğum zaman bazı konularda onun için üzülsemde hiçbir şey kötü bir karaktere sahip olduğunu değiştirmiyor. ve Archer Hale... öyle güzel bir karakterdi ki. onu okumak güzel hissettirdi. saf, kalbi temiz, utangaç, masum... çok güzeldi. sadece tek bir yerde ona sinirlendim, o da Travis'ın oyununa geldiği yerdi. her ne kadar haklı gerekçeleri olsada o sayfaları okurken cidden bir süre bunu aşamadım, ne olursa olsun bu tarz şeylere karşıyım ve kendi iç dünyasında yaşayıp birçok şeyden bir haber olmasına rağmen bunun doğru olmadığını bilecek kadar bir akıla sahip olduğunu düşünüyorum. neyse, zamanla bunu unutmaya çalıştım ve olay tatlıya bağlandı zaten neyse ki kendi de feci pişmandı. Bree de çok güzel bir karakterdi ve bu ikiliyi okumak, ilişkilerine ve güzel sevgilerine şahit olmak çok hoştu. aradan biraz zaman geçtikten sonra yeni çıkan baskısını alıp tekrar okumak istiyorum. ve kitabı okuyunca ismi daha anlamlı geliyor:")
Merhaba 1K okurları!
Aslında bazı nedenlerden incelemesini yazmak istemediğim bir kitaptı. Nedeni şu ki, mahremiyet gerektiğinden fazla ön planda tutulmuştu. Hani tavsiye eder misin, deseler, önce bir düşünürüm. Yarım bırakmayı bile düşündüm bu nedenden dolayı. Ama dikkat ettiyseniz, 9 puan verdim kitaba. 1 puanı yazarın yaş sınırını düşünmeden, aşırı mahremiyetten yürümesiydi. Neden yarım bırakmadım? İşte buna yer vermek istiyorum incelmememde.
Bana bir arkadaşım tarafından pdf olarak gönderilen kitap iki yaralı gencin aşk romanı. Değerlim, okudum ve neden bana bu kitabı önerdiğini gözyaşları içerisinde bitirdiğimde anladım. Teşekkür ederim.
Orjinali 
Archer's Voice olan romanın genç karakteri Archer kendi dünyasında yaşayan sessiz ve yalnız delikanlıdır. Bree, babasını kaybettikten sonra olduğu yerden kaçmış ve kasabaya yerleşmiş genç kızdır. Bir tesadüf sonucu raslayan Archer ve Bree aralarındaki sessiz anlaşmadan birbirine merak duyarlar.
Bree, kimseleri dünyasına almayan, tam bir orman hayatı yaşayan bu genç delikanlının dünyasına dokunmaya başlar. Peki, neden bütün cihana sağır olan Archer Bree'ye kapılarını açar? İlk akla gelen güzel bir kız, felan. Aslında, değil. Toplumun ötekileştirdiği, iç dünyasını anlamaya gayret bile etmediği birinin kalbine dokunmak geldi mi aklınıza? Herkesin serseri gibi baktığı, yalnızlığına mahkum edilmiş birini öğrenmeyi denediniz mi? Yargılamak için sormuyorum. Archer'in iç dünyasını anlatmaya çalışıyorum. Kimselerin anlamaya çalışmadığı insanlar, duygularını uçlarda yaşar.
Bree, onun dilini seçti. Onun rahat etmesi için onun dilinde konuşmayı seçti. Bu hissi iyi bilirim. Mesela iki farklı dil var, ve siz onun dilinde konuşmayı seçiyorsunuz. Bu, değer vermektir. Bu, kendi dilini sevmemek değil, ona onu değerli
Archer's Voice olan romanın genç karakteri Archer kendi dünyasında yaşayan sessiz ve yalnız delikanlıdır. Bree, babasını kaybettikten sonra olduğu yerden kaçmış ve kasabaya yerleşmiş genç kızdır. Bir tesadüf sonucu raslayan Archer ve Bree aralarındaki sessiz anlaşmadan birbirine merak duyarlar.
Bree, kimseleri dünyasına almayan, tam bir orman hayatı yaşayan bu genç delikanlının dünyasına dokunmaya başlar. Peki, neden bütün cihana sağır olan Archer Bree'ye kapılarını açar? İlk akla gelen güzel bir kız, felan. Aslında, değil. Toplumun ötekileştirdiği, iç dünyasını anlamaya gayret bile etmediği birinin kalbine dokunmak geldi mi aklınıza? Herkesin serseri gibi baktığı, yalnızlığına mahkum edilmiş birini öğrenmeyi denediniz mi? Yargılamak için sormuyorum. Archer'in iç dünyasını anlatmaya çalışıyorum. Kimselerin anlamaya çalışmadığı insanlar, duygularını uçlarda yaşar.
Bree, onun dilini seçti. Onun rahat etmesi için onun dilinde konuşmayı seçti. Bu hissi iyi bilirim. Mesela iki farklı dil var, ve siz onun dilinde konuşmayı seçiyorsunuz. Bu, değer vermektir. Bu, kendi dilini sevmemek değil, ona onu değerliFazla abartılmış bir kitap
Bu kitabı fazla beğenilmesi sonucu aldım ama tam anlamıyla hayal kırıklığıydı. Kitabın uygulamadaki puanı asla gerçek puanını yansıtmıyor. Cinsel içerikli sahneler var evet ama tam anlamıyla sayfa doldurmak için yazılmış. Bir kaza sonucu sesini kaybedip toplumdan soyutlanmış, işaret diliyle konuşan bir insanın topluma tekrar kazandırılmasını bir kenara koyarsak kitap tamamıyla bir klişe.
Kitabı orijinal dilinde okumadım o yüzden bu eleştirim de çevirmene ve o çeviriyi doğru bulup kitabı basanlara. Cümleler o kadar devrik yer yer o kadar anlamsızdı ki kitabı okurken bazen belirli cümlelerde fazlasıyla takılı kaldım. Cümle içinde konulmayan ya da eksik konulduğu için cümleden saçma sapan anlamlar çıkması sonucu kahkahamı tutamadığım satırlar olduğundan da bahsetmeden geçemeyeceğim.
Buradan çevirmene bir hatırlatmam olacak (kendisinin adı Hanife Albayrak olur) herhangi bir kitap çevrildikten sonra hiçbir zaman orijinal dilindeki hali gibi olmaz. Bir şekilde başka dile çevrilirken bazı anlam ve duygu kayıpları yaşar evet ama çevirmenin görevi de kitabı hangi dile çeviriyorsa o dilin bütün özelliklerine, kurallarına hakim olup kitabın orijinal diliyle okuyucuya aktarmak istediğini başka dillerde de o yaşanan duygu kaybını olabildiğince aza indirerek anlatabilmektir. Sanırım bu kitabı çevirirken yukarıda bahsettiğim kuralları es geçmişsiniz.
Ilk bölümü okur okumaz ilgimi çekti. Ilk başlayışta Archer'in yedi yaşındaki halini okuyoruz. Archer'in babası sorunlu biri annesini dövüyo, sonrasındaysa amcası evlerini ziyarete gelir ve Archer annesine kaçalım mutlu olmayı hakediyoruz filan diyip kaçmaya karar veriyorlar. Ilerleyen bölümlerde Archer ile ilgili şeyler okuyunca ve okudukça bunun için mi birlikte kaçtınız yani çocuğun hayatının içine ettiniz dedim. İçim acıdı yeminle.
Bree'yse ailesine olan olaylardan sonra kafa dinlemek ve biraz huzurlu hissetmek için ailesiyle en son gittiği tatil evine gider. Sonrasındaysa eczaneye gitmek ister ve kasabaya iner. Vee tam orda da Archer'le karşılaşır. Travis denilen şahsiyete yüze yapışkan gibi kıza yapıştı yeminle.
Konusu da bu şekilde inişli çıkışlı devam ediyor.
Kitaba ne tür bir düşünceyle başladığımı bilmiyorum ama hiç beklediğim gibi değildi.Beklediğimden çok daha fazla duyguyla karşılaştım.Birçok aşk romanının tersine cinsellikten çok duygu vardı.Archer'ın üslubunu çok sevdim.Son olarak kitabın ismi ve anlamı beni benden aldı.
Geçmiş ve geleceğin birlikte yazıldığı bir hikaye birbirine benzeyen bir o kadar da birbirinden farklı iki kişi.Biri yapması gerektigi zamanda savaşamadığinin suçluluk duygusunu yaşarken,diğeri savaştığını onlarin izlerini taşıdığının farkına varmalari anlık korku anın damarlı davranmaları ve hala o savaşın yaralarını taşıdıklarını da fark ediyorlar.Onlarin hayatın da doğru ve yanlış olmadığı gibi siyah ve beyaz da yoktu.Hayatlarin da grinin tonu ile kendilerini sorumlu tuttukları şeyler vardı.
Bree annesi amansiz bir hastaliga yakalanip vefat edince babası ile kalir.Baba,kız büfe işletiyor mutfak sorumlulugu Bree aittir.Bir gece elim bir olay yaşanır ve babası öldürülür.Olaylardan ve anılardan kaçmak için yola çıkar.
Archer küçükken yaşadığı talihsiz bir olay yüzünden ailesiz kalmış kasabanın dışında yıllarca amcası ile yaşamış kimse ile konuşmamış veya konusamamistir.Kasabadan hiç kimse de onunla konuşmak istemedigi gibi garip,Deli gözü ile bakıp varlığını neredeyse unutmuşlardir.Bree ile yolları kesişir ve zaman ile arkadaşlıkları özel bir ilişkiye dönüşür.Archer tecrübesizligini tahmin edersiniz.Yillarca bırakın bir kadını her hangi bir canlı ile iletişim de olmamış.Aile diyebileceği,ona ikili ilişkilerde yön gösterecek bağ kurabilecek hiç kimsesi yok.Amcasinin oğlunu ve cadı yengesini saymiyorum bile.Victor Hale ne kadar şeytansa oğlu Travis de Şeytanın art bacağı diyebilirim.Hüzünü ve mutluluğu bir arada yaşaya bileceginiz bir kitap.
His vardı bu kitapta. Günümüz aşk kitapları gibi sadece cinsellik üstüne kurgulanmamıştı aksine çok güzel bir hikayesi vardı. Karakterler güzeldi ve her birinin bir hikayesi olmasıda kitabı diğer aşk kitapları gibi sıradan olmaktan kurtarmış. Keyifle okudum.
Merhabalar, bugün size insanın içini ısıtan, acıtan, hüzünlendiren, saf sevgiyi barındıran bir kitapla geldim.
Archer Hale, küçükken geçirdiği bir kaza sonucu sesini ve ailesini kaybetmiştir. Yıllarca amcası ile kasabalılardan uzakta yaşamış. Amcası ölünce kimsesi kalmamış. Kendi sessizliğinde kimsesiz yaşamış. Bree hayatına girene kadar.
Bree Prescott, Ohio’da babası ile yaşarken başına gelen trajik bir olay sonrası babasını kaybetmiştir. Bu feci olay sonrası yaşadığı şehirden uzaklaşmak için Pelion kasabasına yerleşir. Burada herkes tarafından dışlanmış Archer ile tanışır. Bree’nin babasıda konuşma engelli olduğu için işaret dili ile iletişimini kuruyor kasabalıların aksine. Dış dünya ile bağlantısı olmayan Archer’a sevmeyi öğretti, insanlarla iletişim kurmayı ve yaşadığı zorlukları aşması için destekledi. Her adımında yanında oldu. İkisininde yaşadığı zorlu hayatlarına karşın önlerindeki engelleri aşmak uğruna ayrı kaldılar. Çünkü Archer’ın kendi ve ailevi sorunlarını halletmesi için yalnız kalması ve kaybetme duygusunu göz aradı etmeyi öğrenmesi gerekiyordu. (Bree’ye bişey olmasından ve kaybetmekten çok korkuyordu.) Bu arada kasabada bir restoranda çalışan Bree’yi dükkan sahipleri ve oradan edindiği birkaç arkadaşı zor günlerinde hiç yalnız bırakmadı. Her zaman yanında oldular aile gibi.
İki insan birbirlerinin yaralarına ancak bu kadar sahip çıkabilir diye düşünüyorum.
Mutlu sonlu hikayelere bayılıyorum. Son sayfalarda biraz korktum ama mutlu bittiği için mutluyum.
İlk sayfalarda hikaye bana aşk limanı romanını hatırlattı. Yaşadığı kötü olaydan sonra kız kasabaya yerleşir, kasabadaki adama aşık olur falan. Ama farklılaştı tabi ilerleyen sayfalarda.
Daha önce Archer kadar masum bir erkek karakter okumamıştım heralde,bayıldım bu adama.
Romanın başında Archer ın Bree yi yalnız dünyasına bu kadar çabuk almasına şaşırdım ama zaman geçtikçe nedenlerini anladın ve yargılamadım bu durumu.
Konusu, işleyişi, karakterler, onların başına gelenler güzeldi,okuması zevkliydi. Ama roman öyle aman aman değildi.
Çok sevdiğim bir şey vardı bu romanda o da karakterlerin yapay olmaması. Benim de vereceğim tepkileri vermeleri, art niyetsiz, entrikasız, söylemeye çalışıp da söyleyememeler yoktu hikayede söylediler.
Bazı kitaplar sadece güzeldir bu kitap da güzeldi.
