Kimileri buna gerçek aşk der ama ben kendini bulandırmak, satmak, aşağılamak derim. Kadın her defasında yüzünü unutan "sevdiğine" kendi teslim eder. Her acısını, beklentisini, kendi hatırasını, hatıralarını bir mektuba döker ve bu hastalıklı aşkın diğer yarısına gönderir. Umarım hayatlarımız boyu böyle bir "aşk" bizden uzak durur.