Kitabı dün gece bitirdim ve bugün tekrar elime aldığımda istemsizce yeniden gözümde yaşlar birikti. Bu kitabı okuyup da Zeze'yi hayatında bir köşeye yerleştirmeyen yoktur diye düşünüyorum. Zeze aslında hepimizin çocukluğunun bir parçası. Öylesine güzel bir hayal gücü var ki okudukça gülümsemekten kendinizi alamıyorsunuz. Zaman zaman kitaptaki yazılar kayboldu ve Zeze'nin gözlerindeki ışıltılar sayfaları doldurdu sanki. Kitaptaki her karakter özgündü ama ana karakter hepsini gölgede bırakıyordu.
Neden bu kadar beklemişim ki bu kitabı okumak için diyorum kendi kendime. Okuyunuz, okutunuz efendim. Ha bir de okurken kaleminizi unutmayın zira altı çizilecek çok fazla yer var.