Çok kitaplar okurum hiç durmadan ama arada bazı kitaplar beni esir alıp günümü gecemi berbat eder. Aslında iç dünyam ve ruhum mutluluk ırmaklarında coşkunca akıp gider.
Oblomov belki hayata, doğaya uygun yaşadı. Bu onun seçimi ki bir çok denemeler yaptı. İçinde varolduğu aklının ruhunun şekillendiği ve çocukluğunu yaşadığı yaşam şekli ona özgüydü zaten ve sonraki yaşamı hep bu yapının üstünde oldu. Bütün seçenekler ona göre değildi yaşadığı kısa ama samimi aşk bile.
Bu kitap iyi bir roman değil sadece. Bir yaşam şeklinin ruh çözümlemesi ve bir tespitler yumağı. Oblomovluk aslında bütün bunları kapsıyor ve sadece tembellik yada uyuşukluk hali değil.
Yaktın mahvettin beni Oblomov…