" Bu dünyada dört başı mamur bir mutluluk yok, besbelli "
Goriot Baba 
Honore de Balzac
" Sırf onların ağlamamaları için ölmemek isterdim "
Bu hayatta bir babanın kızları için kurabileceği en samimi ve içten cümle olabilir . Goriot Baba başından son anına kadar kızlarının iyi yaşaması, mutlu olması için tabiri caizse kendi yaşamından vazgeçti . Para için çocukları tarafından yalnız bırakılan bir babanın hikayesi . İlk bölümlerde çok fazla tasvire yer verilmiş . Buraları okuyarak geçen, sonraki sayfalarda kitabı elinden bırakamaz . Okumaya tereddütle başlayıp, beni bu denli etkileyen ve sonunda gözlerimi dolduran başka bir kitap hatırlamıyorum . Canlı, akıcı, okuyucuya hikayeyi hissettiren, sizi karekterlerin yerine düşündüren bir yapıt . Açıkçası başlarken bu denli etkileneceğim bir kitap beklemiyordum .
" Zengin olsaydım, servetimi korusaydım, onlara vermeseydim, şimdi burada olurlardı. dudaklarıyla yanaklarımı yalarlardı. Bir konakta otururdum, güzel odalarım, uşaklarım, ateşim olurdu. Başucumda kocaları ve çocuklarıyla gözyaşı dökerlerdi. bütün bunlar benim olurdu. şimdiyse hiç. Para herşeyi verir insana, kızlarını bile. ah!
Bugün çoğu dizinin, filmin zorlama ile uyandırmaya çalıştığı duyguları goriot baba zorlamadan hayatın içinden bir anlatımla okuyucunun zihnine, kalbine sokuyor .
Madam Vaquer'in kötü pansiyonu ve ev sahipliği, kiracılarının penceresinden bakarken karşıda Paris'in ışıltılı sokakları, zenginliği, şatafatı arasında karakterlerin arzuları ve yaşamdan istekleri .
Tabiki taşradan üniversite okumaya gelmiş Paris'in ışıltılı hayatına ve sosyeteye karışmak isteyen sonrasında Goriot Baba'nın en iyi dostu olan öğrenci Eugene unutmamak lazım . Ve çürümüşlüğün belki de en iyi anlatıldığı karakter Vautrin . Para uğruna Adam öldürmeyi bile meşrulaştırmaya çalışan bir karakter . Tabi ki Eugene ile Vautrin arasında geçen sayfalarca diyaloglar .
Goriot Baba'nın ölüm döşeğinde onu yalnız bırakan çocukları için "onları beni sevmelerine fırsat bırakmayacak kadar çok sevdim" der..
acıdır tabi ki ama hem hayatın hem de bu romanın kısa bir özetidir aslında .
Ve son söz tabiki Goriot Baba'nın
" Yukarıda tanrı var; biz babalar hiç istemesek de, Tanrı intikamımızı alır."
Okuyunuz bol bol ...Edebiyat
Goriot Baba Honore de Balzac
" Sırf onların ağlamamaları için ölmemek isterdim "
Bu hayatta bir babanın kızları için kurabileceği en samimi ve içten cümle olabilir . Goriot Baba başından son anına kadar kızlarının iyi yaşaması, mutlu olması için tabiri caizse kendi yaşamından vazgeçti . Para için çocukları tarafından yalnız bırakılan bir babanın hikayesi . İlk bölümlerde çok fazla tasvire yer verilmiş . Buraları okuyarak geçen, sonraki sayfalarda kitabı elinden bırakamaz . Okumaya tereddütle başlayıp, beni bu denli etkileyen ve sonunda gözlerimi dolduran başka bir kitap hatırlamıyorum . Canlı, akıcı, okuyucuya hikayeyi hissettiren, sizi karekterlerin yerine düşündüren bir yapıt . Açıkçası başlarken bu denli etkileneceğim bir kitap beklemiyordum .
" Zengin olsaydım, servetimi korusaydım, onlara vermeseydim, şimdi burada olurlardı. dudaklarıyla yanaklarımı yalarlardı. Bir konakta otururdum, güzel odalarım, uşaklarım, ateşim olurdu. Başucumda kocaları ve çocuklarıyla gözyaşı dökerlerdi. bütün bunlar benim olurdu. şimdiyse hiç. Para herşeyi verir insana, kızlarını bile. ah!
Bugün çoğu dizinin, filmin zorlama ile uyandırmaya çalıştığı duyguları goriot baba zorlamadan hayatın içinden bir anlatımla okuyucunun zihnine, kalbine sokuyor .
Madam Vaquer'in kötü pansiyonu ve ev sahipliği, kiracılarının penceresinden bakarken karşıda Paris'in ışıltılı sokakları, zenginliği, şatafatı arasında karakterlerin arzuları ve yaşamdan istekleri .
Tabiki taşradan üniversite okumaya gelmiş Paris'in ışıltılı hayatına ve sosyeteye karışmak isteyen sonrasında Goriot Baba'nın en iyi dostu olan öğrenci Eugene unutmamak lazım . Ve çürümüşlüğün belki de en iyi anlatıldığı karakter Vautrin . Para uğruna Adam öldürmeyi bile meşrulaştırmaya çalışan bir karakter . Tabi ki Eugene ile Vautrin arasında geçen sayfalarca diyaloglar .
Goriot Baba'nın ölüm döşeğinde onu yalnız bırakan çocukları için "onları beni sevmelerine fırsat bırakmayacak kadar çok sevdim" der..
acıdır tabi ki ama hem hayatın hem de bu romanın kısa bir özetidir aslında .
Ve son söz tabiki Goriot Baba'nın
" Yukarıda tanrı var; biz babalar hiç istemesek de, Tanrı intikamımızı alır."
Okuyunuz bol bol ...·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.