919 numaralı Kırmızı Otobüs'ün yaşamından kesitler sunan roman, Rıfkı Usta'nın otobüs hurdalığındaki parçaları bir araya getirerek kahramanımızı( 919) otobüs filosuna katmasıyla başlar.
İzmir'de şehir içi toplu taşımaya katılan 919; bekçi, şoför ve biletçilerin çalışma koşullarını aktarır.
Anlatıcı( 919); ulaşımı, toplu taşımayı ve şehirde tanık olduğu olayları realist bir bakışla yer yer toplumsal eleştirilerini de esirgemeden aktarır.
Usta-çırak ilişkisinin sorgulandığı kitapta sürücü Eminaga ile biletçi Hasan arasında zamanla gelişen baba-oğul ilişkisine dönen dostluk, metni duygu yönünden zenginleştirir.
919; sevecen, esenlikli, çevresine uyum sağlayabilen açık bir karakter. Kahramanımız 919, metin boyunca kişilik olarak değişmez, devingen bir özelliğe sahiptir.
Hurdalıkta toplanan parçalarla yeni bir otobüsün yapılması/ yaratılması, yeniden doğuş metaforunu zihnimizde canlandırmakta.
919'un, farklı otobüs markalarına ait parçalardan oluşması farklılıklarımızdan ziyade bir millet/ kültür birliğinin temsiline yorulabilir.
Kahramanın otobüs gibi günlük hayatın bileşenlerinden biri olması, bizleri kahramanla daha kolay özdeşim kurmaya ve oradan gerçek hayata yeni pencereler açmaya yöneltir/yöneltiyor.
Olayların nedensellik ilişkisi içinde yansıtıldığı metinde( çoçukların kaçtığı Kaçıklar bölümündeki eksikliklere rağmen) sevinç kadar kederin de yer edinmesi metnin gerçeklik algısını tam bir dengede tutmayı başarır.
Düzenli bir zaman ilerleyişiyle beraber bazen zihin akışına da başvuruluyor.
Anlatıcı kahramanın yanında yan karakterlerden öne çıkanların sayısı bir çocuk kitabı için ideal sayıda dururyor. Bazılarının özellikeri ise şöyle:
Rıfkı Usta: Yenilikçi, yaratıcı ve çalışkan.
Eminaga: Babacan, işinin ehli, emekiliği bekleyen bir şoför.
Hasan: Genç, uyumlu, geleceğe yönelik planlar yapan biletçi.
Can Çocuk'tan çıkan kitap, Canan Barış tarafından resimlendirilmiş. Çizimler canlılık içinde metinle tam bir uyum halinde yer alıyor.
Dokuz bölümden oluşan kitap doksan bir sayfadan oluşuyor. Kahraman anlatıcı ve kahraman bakış açısıyla yazılmış.
Görülen geçmiş zaman( -dı, -di) kalıbıyla yazılmış. Farklı zaman kalıplarıyla zenginleştirilmiş.
Ahenk, yer yer aliterasyon ve ikilemelerle sağlanmış. Tonlama kafiyelerle desteklenmiş. Bunlar sayesinde metin, akıcı ve sade bir anlatımı yakalamış