AcımakEdebiyat
Aylardır rafımda öylece duruyordu okumaya çalıştığımda da sıkıcı olduğunu düşünmüştüm ama şu an aynı düşünmüyorum o kadar güzel bir kitap ki. Okurken karakterin yaşadıklarını ben yaşamışım gibi hissettim anlatım dili cok güzeldi. Zehra, disiplinli,çalışkan ve bir o kadar da gaddar ve anlayışsız birisi. Öğretmenlik yaptığı küçük yerde de tanınan ve sözü geçen biri. Bir gün babasının ölüm döşeğinde olduğunu ve hemen gelmesini söyleyen bir mektup alır ve istemese de gider ama babasını göremeden vefat etmiştir. Zehra babasının ona ve ailesine "çektirdikleri" yüzünden ondan nefret etmektedir ve ölmesine de üzülmemistir. Geriye kalan 2-3 akrabası Zehra'yı karşılar ve babasının ona bıraktığı sandığı verir. Zehra babasının sandıktaki günlüğünü okuduğunda pişmanlıklarla dolar.
--spoiler--
Mürşit beyin iş hayatına atılışından Feriha'nın ölümüne kadar birçok şey yazan yazıyor bu günlükte. Çok büyük umutlarla memurluğa başlayan Mürşit beyin zaman içinde nasıl değiştiğini de görüyoruz günlüğünde. Gördüğü şeyler,karşılaştığı haksızlıklar onu da ahlaken değiştirmiştir. Mürşit bey ile Zehra'nın annesi Meveddet hanım başlarda gayet iyi anlaşıyorlar hatta kaynanası için melek gibi bir insan diyor Mürşit bey. Ama karakter kendi tabiriyle nasıl bir şeyin içine düştüğünü çok sonradan fark ediyor. Zehra ve Feriha babalarına karşı dolduruluyorlar ve babasının kötü bir insan olduğunu bilerek büyüyorlar. Yıllar geçiyor Feriha vereme yakalanıyor ve vefat ediyor. Karakter de en azından Zehra kendini kurtarsın diyerek binbir zorlukla onu bir yatılı okula gönderiyor. Günlüğü okumayı bitirdiğinde Zehra adeta yıkılıyor. Son cümlede de yazdığı gibi Zehra'nın hiçbir eksiği kalmamıştı. O artık acımayı öğrenmişti.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.