"kimse kendisi olamaz bu ülkede." kitaptan bir alıntı ile başlamak istedim incelememe. genelde incelemelerimi kitabı okur okumaz hiç düşünmeden yazmaya başlarim. duygularimi daha iyi yansitabilecegimi düşünüyorum çünkü. her neyse kitap elimde bu kadar sürünmeyi hiç hak etmiyordu. Orhan Pamuk'un okuduğum ilk kitabiydi. tarzı biraz bana ağır geldi tabi. sonlara doğru hareketlenen bı kitap değil hep aynı hızla ilerliyor. ama sen kitap karakterleriyle icsellestigin için daha çabuk okuyosun. kendimiz olduğumuzu sanarken bile bir başkasınin taklidinden başka bir şey degiliz. birçok sayfada dile getirilen bir cümle bu. aydınlanma, bakış açısı degisikligi yasiyosun okurken. sonu beni hala düşünür bıraktı. doğrusu öyle mi acaba diye düşünmeden edemiyorum. bir puanı da sürekli yavas ilerlediği için kırdım.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.