Çok farklı bir kitap... Çok uzun bir inceleme yazamayacağım çünkü araya sürekli bir şeyler girdi (sınavlar, tatil vs.) ve okumayı çok istediğim kitaptan o kadar da bir verim alamadım, tekrar okumak istiyorum.
Diğer yazarlarla karşılaştırdığımda çok farklı bir üsluba sahip Oğuz Atay, başka neredeyse hiçkimsede göremeyeceğim bir şekilde yazıyor. Düşünce hızında anlatıyor ve yazıyor. Kitabı okurken o kadar odaklanmak gerekiyor ki en ufak bir odak kaymasında kafanız karışıyor, sayfayı tekrar okuyorsunuz. Bu bi eleştiri değil, sadece fazlasıyla yoğun bir kitap ve benim de diğer açıdan yoğun bir zamanıma denk geldiği için kitabın anlamına çok fazla ulaştığını düşünmüyorum, yine de, buna rağmen fazlasıyla zevk aldığım bir kitaptı.
Hikmet eski eşi Sevgi'den boşanmış ve Bilge'ye aşık olan bir oyun yazarıdır. Aynı apartmanda oturan emekli albay ile birlikte oyunlar yazarlar. Hikayede yer yer oyun türündeki yazılara da yer verilmekte, bu da romanı bence daha ilginç kılmaktadır. Olaylar gelişir ve 'düşüş' bölümünde gerçekleşen olaylarla birlikte oyunlar son bulur, kitap biter. Çok spoiler olmasını istemediğim için bu şekilde yazmayı uygun gördüm.
Kitabı tekrar okumaya vaktim olursa şayet, daha detaylı bir inceleme yazmayı bu kitaba gerçekten borç biliyorum, umarım hayatımın daha sakin bir döneminde tekrar karşılaşırız seninle.
Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.