Boyalı Peçe-W. Somerset MaughamEdebiyat
"Sen kör talihimin rastladığı en kibirli ve aptal herifsin sahiden."
Kitty, biraz geç de olsa gerçeği fark etmişti.
Kitap; Kitty, Walter, Charles arasında dönüyor.
Kitty, gençliğinde zamanını danslarda balolarda eğlenerek harcamış ve bu yüzden çevresinin, ilerleyen zamanlarda özellikle annesinin eleştiri oklarına maruz kalmıştır. Kız kardeşi Doris bir cerrahla evlenene kadar karşı cinsle sadece bu şekilde eğlenmek için zaman harcayan ve ciddi ilişki düşünmeyen karakterimiz, iyice artan baskı ve kız kardeşinden önce evlenme isteğiyle karşısına çıkan ve ondan hoşlandığını söyleyen Walter ile evlenir. Evliliğinin ilk yıllarında bunu fark etmese de, Charles Townsend ile tanıştıktan sonra Walter'dan etkilenmediğini fark eden Kitty'nin bu aydınlanması ihanet ile sonuçlanır. İşin asıl trajikomik tarafı ise aldatılan tek kişinin Walter değil, ayrıca Charles'ın eşi olan Dorothy olması. Ve size Charles'ın Dorothy'yi her şeyden çok sevdiğinden bahsetmiş miydim? Evet, Kitty'den bile!
Asıl olaylar Walter'ın bu ihaneti yakalamasıyla başlar.
<Devamı spoiler içerir>
Tüm bunlar olurken Mai-tan-fu'da kolera salgını başlamıştır ve bu salgın bulaştığı hiç kimseye acımamaktadır. Walter, Kitty'e iki yol sunar: ya hem Charles hem Kitty adına dava açıp isimlerini lekeleyecektir ya da Kitty Walter ile birlikte bu ölüm bölgesine gidecektir. Charles, Dorothy'e bunu yapamayacağını söyleyerek Kitty'i yalnız bırakır ve Kitty'nin önünde tek bir seçenek kalmıştır : Walter ile Mai-tan-fu'ya gitmek.
Kitty, her ne kadar ilk başta burada olduğu için Walter'ı suçlasa da, zamanla buraya Waddington ve manastırdaki rahibeler sayesinde alışır. Hatta bir süre sonra manastırda, çocuklar için çalışmaya başlar. Bu sırada eşi Walter, koleranın şehre yayılmasını önlemek için en ön safta mücadele etmektedir. Derken bir gün, o kötü haber gelir: Walter, koleraya yakalanmıştır, kurtulması ise neredeyse imkânsızdır. Beklenen olur ve Walter hayata gözlerini yumar, ölmeden hemen öncesinde dediği o cümlenin bu incelemeyi yazma sebebim olduğunu söylersem pek yalan söylemiş olmam açıkçası :
"Asıl ölen köpekti."
Bu 
Oliver Goldsmith in An Elegy On The Death Of A Mad Dog adlı şiirinin sonu. Şiirin Türkçesini bulamadığım için üstünkörü çevirip "köpeğin" ve "adamın" kim olduğunu çözümlemeye çalıştım. Son dört mısrayı bırakıyorum.
" The dog and man at first were friends;
But when a pique began,
The dog, to gain some private ends,
Went mad, and bit the man.
Around from all the neighboring streets,
The wondering neighbors ran,
And swore the dog had lost his wits
To bite so good a man.
The wound it seemed both sore and sad
To every Christian eye;
And while they swore the dog was mad
They swore the man would die.
But soon a wonder came to light,
That showed the rogues they lied;
The man recovered of the bite,
The dog it was that died."
Bıraktığım ilk iki mısrada köpek ve adamın ilk başta arkadaş olduğundan, birbirlerinde kırıldıklarında köpeğin bazı sonuçlara ulaşmak için adamı ısırdığından, çevredekilerin köpeğin aklını kaybettiği üzerine yemin etmelerinden bahsediyor. Kitabı okuyanlar hatırlar ki Walter ve Kitty arkadaştı, evlendiler, Kitty'nin ihaneti sonucu kırılan Walter ilk başta Kitty'nin ölmesini istediği için buraya getirdiğini söylemişti. Mai-tan-fu'dakiler ise gelmelerini mantık çerçevesine oturtamıyordu.
Devamında "yara kırgındı ama bir mucize gerçekleşti ve adam yarayı sardı/iyileştirdi, asıl ölen köpekti" diye ilerliyor. Kitty, kolera bölgesine geldiğinde hem kırgın hem üzgündü ama rahibeler ve Waddington ile olan arkadaşlığı onu orada mutlu eden, onun yaralarını saran bir mucizeydi; hiç kimsenin beklemediği. Ve ihaneti öğrendiğinde aldığı karar, aslında köpeğı ısırmıştı, adil olmasa da.
Araştırdığımda An Elegy On The Death Of A Mad Dog konusunun üstünün kapalı olduğunu fark etmem beni iki kez yasa boğdu.
Ve Walter Fane, sen sadece seni daha güzel sevecek birini hak etmiştin, intihar şüphesiyle öleceğin böyle bir sonu değil.
Oliver Goldsmith in An Elegy On The Death Of A Mad Dog adlı şiirinin sonu. Şiirin Türkçesini bulamadığım için üstünkörü çevirip "köpeğin" ve "adamın" kim olduğunu çözümlemeye çalıştım. Son dört mısrayı bırakıyorum.
" The dog and man at first were friends;
But when a pique began,
The dog, to gain some private ends,
Went mad, and bit the man.
Around from all the neighboring streets,
The wondering neighbors ran,
And swore the dog had lost his wits
To bite so good a man.
The wound it seemed both sore and sad
To every Christian eye;
And while they swore the dog was mad
They swore the man would die.
But soon a wonder came to light,
That showed the rogues they lied;
The man recovered of the bite,
The dog it was that died."
Bıraktığım ilk iki mısrada köpek ve adamın ilk başta arkadaş olduğundan, birbirlerinde kırıldıklarında köpeğin bazı sonuçlara ulaşmak için adamı ısırdığından, çevredekilerin köpeğin aklını kaybettiği üzerine yemin etmelerinden bahsediyor. Kitabı okuyanlar hatırlar ki Walter ve Kitty arkadaştı, evlendiler, Kitty'nin ihaneti sonucu kırılan Walter ilk başta Kitty'nin ölmesini istediği için buraya getirdiğini söylemişti. Mai-tan-fu'dakiler ise gelmelerini mantık çerçevesine oturtamıyordu.
Devamında "yara kırgındı ama bir mucize gerçekleşti ve adam yarayı sardı/iyileştirdi, asıl ölen köpekti" diye ilerliyor. Kitty, kolera bölgesine geldiğinde hem kırgın hem üzgündü ama rahibeler ve Waddington ile olan arkadaşlığı onu orada mutlu eden, onun yaralarını saran bir mucizeydi; hiç kimsenin beklemediği. Ve ihaneti öğrendiğinde aldığı karar, aslında köpeğı ısırmıştı, adil olmasa da.
Araştırdığımda An Elegy On The Death Of A Mad Dog konusunun üstünün kapalı olduğunu fark etmem beni iki kez yasa boğdu.
Ve Walter Fane, sen sadece seni daha güzel sevecek birini hak etmiştin, intihar şüphesiyle öleceğin böyle bir sonu değil.·
2 +1'leme
·169 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.