Onu okuduktan sonra hayatımın asla istesem de eskisi gibi olmadığını fark ettim. İki günde bitirdim ancak sonrasında beş sefer daha okudum. Irazca'yı sevdim anlamak istedim onu,dinledim bu yüzden. Fakat onun kendini yenilemeye karşı bir cühela olmak zorunda bırakıldığını gördüm. Eğer o da kendine "kara ırazca" deyip dik durmasaydı içindeki Hızır'ı nasıl bulabilirdi ki? Şehirler unutsa da köylüler vardı,geceleri düşünmek yerine uyumak zorunda sabahları yatmak yerine çalışmak zorunda olan köylüler. Kimisini belki çoğunu öldürmek zorunda olacağımız köylüler. Onlar işçi olduğunu bilemeyecek köylülerimizdi. Ne derseniz yapacak köylülerimiz... İyi ki dinledim seni Irazca