Şu ümitsiz ve kasvetli zamanlarda içime bir nebze ümit oldu. Bana "Hâlâ böyle insanlar kaldı mı?" dedirtti. Hırsların insanları tükettiği, rekabet ve aç gözlülüğün iyilikleri boğduğu, ve yalanla gerçeğin birbirine karştığı bir zamandayız. Kitap en küçük bir kabalıktan ve anlayışsızlıktan üzülmeyi; en küçük jest, tevazu ve iyilik karşısında da çok mutlu ve müteşekkir olmayı hatırlattı. Böyle insana değen eserlere ihtiyacımız var. Yoksa unuttuğumız insanlığımızla birbirimizin kurdu olacak gibiyiz.