Herkese merhabalar arkadaşlar. Bu eser okuma alışkanlığı kazanmamı sağlayan ilk eserdi. Stefan Zweig'in Klasikleri bizi muhteşem bir psikolojik analizi keşfetmemizi sağlayan kitaplardan oluşuyor.
Hayat siyah ve beyazdan ibaretti. Çünkü zıtlıklar sadece hiçliğin önüne geçebilirdi.
Hiçlik tam olarak ne idi? İçinizden basitçe hiçbir şeyin olmaması diyebilirsiniz ama belki kendi varlığımız da hiçliğin zıttını oluşturuyordur.
"İçimde bir şeyler haklı çıkmak istiyordu ve karşımda savaşabileceğim sadece diğer ben vardı."
Kitap aynı zamanda siyahlığın içindeki karanlığı, ruhsuzluğu, kötülüğü, kibri ve zekayı barındırırken diğer yandan beyazlığın içindeki insanlığı, ruhani kişiliği, nezaketi ve fazla hırsın insan üzerindeki zedeleyici tavrını ortaya koyuyor. Kendi kendinizi ne kadar kısıtlarsanız, sonsuzluğa giden adım bir o kadar büyük olacaktır.
"İnsan kendisini ne kadar kısıtlarsa sonsuzluğa o kadar yakın oluyordu. Dünyadan uzak görünen bu insanlar kendi harikulade malzemeleriyle karınca gibi, tuhaf ve benzersiz bir dünya oluştururlar."
Bir solukta bitireceğiniz ve okuduktan sonra uzun süre etkisinden çıkamayacağınız bir eser...
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.