4 saat neye yetmiyor?Felsefe ve Düşünce
Puan vermedi·189 syf.··
Beğendi
·2023 29. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 05 Ağustos 2023 16:56
Çalışmanın kutsanmasını ve çok çalışmanın bir erdem gibi kabul edilmesini elinin tersiyle iter Bertrand Russel.
Aylaklığa Övgü, yani kitaba da adını veren makalede teknolojinin gelişmesiyle birlikte insanların daha az çalışması gerekirken daha fazla çalışıp daha fazla yoksullaşmasının eleştirisi yapılmaktadır. Böyle bir şey ise kendinden başka insanların boş zamanının olmasını istemeyen aç gözlü, bencil para babaları yüzünden maalesef mümkün hale gelmiştir. İnsanların daha az çalışarak daha verimli olduğu bilinmektedir. Bunun için ise dört saat yeterlidir. Ama hayır, zenginler, üretim araçlarının sahipleri böyle bir şeye asla gelemez. Onlar için onları böyle zenginleştiren işçilerin nefes almaya bile hakları yoktur. Huzurları(!) bozulacak diye her zaman diken üstündedirler.
Bertrand Russel bu konuda tatmin edici eleştirler sunarak bu durumun akıla ve doğaya aykırı oluşunu belirtir.
Diğer makalelerde ise bu temel konuyla bazen bağlı bazen bağımsız olan konulara değinip, bütün meseleyi temelde insanların yaşamaya mecbur olduğu hayatı aklın uygunluğuna ve aykırı oluşuna bağlamaya çalışması yer alır.
Eleştirilerin odağında ise genel olarak Batı yaşamı, yararlı bilgi, eğitim, felsefe, mimarinin sosyolojisi, neden Komünist veya Faşist olmadığı, Komünizm ve Faşizm eleştirisi, ölüm kavramı, ruh gibi bir çok konuya farklı bakış açıları katarak eleştiriler getirmiştir.
Özellikle savaşları ve savaşlara hevesli olan devlet ve hükümetleri sert bir şekilde eleştirmektedir. Savaşları kazananın da kaybedenin de zararına olduğunu gözler önüne seriyor. Örnek olarak da I. Dünya Savaşı'ndan sonra Almanya'nın ödeyeceği borç konusunda ironik bir durumu anlatması, gerçekten savaşın ve altına sahip olma hırsının acizliğini ortaya koyar.
Çocuk eğitimi ve anne baba hakkında bulunduğu eleştirileri de unutmadan söylemeliyim. Şefkat ve merhamet seviyesi, çocuğa ölüm kavramının anlatılma biçimi, mimari hakkındaki makalesinde anaokulu modellerinden bahsetmesi gibi bir çok konuda çocuklara değinmesi mutluluk vericidir. Zaten filozoflar da çocuk değil midir?
Russel'ın farklı bakış açılarını gördüğümde gülümsemekten kendimi alamadığım oluyor. İşte çok mu çok güzel bir bakış açısı:
"Kendilerini tam anlamıyla birer gerçekçi sayan kişiler bana kaç kere, iş adamlarının normal olarak, zenginleşmeyi istediklerini söylemişlerdir. Gözlemlerim beni, bana bunu kesinlikle söyleyenlerin birer gerçekçi olmak şöyle dursun, içinde yaşadıkları dünyanın olgularına gözleri kapalı, duygusal birer ülkücü olduklarına inandırmıştır. Eğer iş adamlarının zenginleşmek arzuları, başkalarını yoksullaştırmak arzularından daha güçlü olsaydı, dünya çarçabuk bir cennete dönerdi." (sayfa 60)
İyi okumalar.
·
68 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Mükemmel bir inceleme🤌
Sizin gibi değerli ve aydın insanlara ihtiyacımız var Kadir hocam:)
