Okuduğum ilk Kemal Bilbaşar eseri. İnce Memed’den sonra bir toplumcu-gerçekçi rüzgarı esiyor gönlümde. Okuma konusunda kendimi bulmuş gibiyim. Bu eser de tam anlamıyla doğru yolda olduğumu gösterdi diyebiliriz. Çeviri okuduğum birçok eseri düşünüyorum, bir de bunu… Arada çok ciddi bir fark var.
Dili akıcı, yormayan, zorlamayan bir kitaptı. Dönemin şartlarına rağmen kızını yiğit, tuttuğunu koparan biri gibi yetiştiren baba Cano karakteri gönlümü kazandı. Aşk, beni çeken bir konu olmamasına rağmen çok güzel üç aşk hikayesi okuduğumu söyleyebilirim. Kitabın sonuna doğru da canım epey yandı. Gerçekten böyle mi bitmeliydi demeden edemiyorum. Memo’ya geçmek için sabırsızlanıyorum.
·
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.