Esrâr-ı Cinâyât, Ahmet Mithat EfendiEdebiyat
Arkadaşlarımla ( 
nihan ) beraber Kadıköy’de kitapçıya girip hadi bir kitap alıp beraber okuyalım deyip bir anda öylesine seçtiğimiz bir kitaptı. Üzerinde Ahmet Mithat Efendi yazısını görünce direkt lisede Edebiyat dersinde hocamızın Türk Edebiyat’ının ilklerinden bahsettiği ders geldi aklıma
Kitap Tanzimat Dönemi’nde yazıldığı için dili ve Ahmet Mithat Efendi’nin kitabın bazı yerlerinde kurguyu bölüp 1.kişi ağzıyla yazdığı kısımlar ilk kez bu döneme ait bir eser okuyacaklara farklı gelebilir. Fakat biraz ilerledikçe bu durum sizi rahatsız etmemeye başlıyor.
Kitabı okurken özellikle Ahmet Mithat’ın 1.kişi ağzıyla yazdığı yerlerde sanki eski Beyoğlu’nda oturmuş, kahve içerken Ahmet Mithat Efendi’yle sohbet ediyormuşum gibi hissettim.
Kitapla beraber dönemin hukuk ve adalet sistemi, ceza hukukun işleyişi, kanundaki boşluklar gibi olgularla ilgili epey bir bilgi ediniyorsunuz.
Kitap Öreke Taşı’nda yaşanan bir cinayetin polis memuru Osman Sabri Efendi ile Hafiye Necmi’nin yoldaşlığıyla yürütülen ve bir gazete yazarının desteğiyle ilerleyen soruşturmasını anlatıyor. Yapılan eylemin belki haklı sebepleri bulunsa da veya kanundaki boşluklardan yararlanılsa da ilahi adaletin elbet yerini bulacağına, yapılan her eylemin mutlaka karşılığı olacağına dair güzel dersler içeriyor.
Benim kitapta kafama kazınan kısım ise Ahmet Mithat’ın intihar üzerine “kasten adam öldürmenin cezası kısasken intihar eden kişi yaptığı eylemden dolayı aslında hem kasten adam öldürme suçunu işlemiş hem de bu durumda kadının vereceği kısas cezasını da yerine getirmiş olur” açıklamasıydı. Bu kısım bana hem çok haklı bir açıklama gibi geliyor hem de düşünmeden edemiyorum.
Peki size bir soru: Kasten adam öldürme suçunun cezası kısasken bir katilin ölümüne sebep olmak sizi kasten adam öldürme suçuna tabii mi tutar yoksa zaten kısas cezası almış birini öldürdüğünüz için bu durum görmezden mi gelinir?
nihan ) beraber Kadıköy’de kitapçıya girip hadi bir kitap alıp beraber okuyalım deyip bir anda öylesine seçtiğimiz bir kitaptı. Üzerinde Ahmet Mithat Efendi yazısını görünce direkt lisede Edebiyat dersinde hocamızın Türk Edebiyat’ının ilklerinden bahsettiği ders geldi aklıma
Kitap Tanzimat Dönemi’nde yazıldığı için dili ve Ahmet Mithat Efendi’nin kitabın bazı yerlerinde kurguyu bölüp 1.kişi ağzıyla yazdığı kısımlar ilk kez bu döneme ait bir eser okuyacaklara farklı gelebilir. Fakat biraz ilerledikçe bu durum sizi rahatsız etmemeye başlıyor.
Kitabı okurken özellikle Ahmet Mithat’ın 1.kişi ağzıyla yazdığı yerlerde sanki eski Beyoğlu’nda oturmuş, kahve içerken Ahmet Mithat Efendi’yle sohbet ediyormuşum gibi hissettim.
Kitapla beraber dönemin hukuk ve adalet sistemi, ceza hukukun işleyişi, kanundaki boşluklar gibi olgularla ilgili epey bir bilgi ediniyorsunuz.
Kitap Öreke Taşı’nda yaşanan bir cinayetin polis memuru Osman Sabri Efendi ile Hafiye Necmi’nin yoldaşlığıyla yürütülen ve bir gazete yazarının desteğiyle ilerleyen soruşturmasını anlatıyor. Yapılan eylemin belki haklı sebepleri bulunsa da veya kanundaki boşluklardan yararlanılsa da ilahi adaletin elbet yerini bulacağına, yapılan her eylemin mutlaka karşılığı olacağına dair güzel dersler içeriyor.
Benim kitapta kafama kazınan kısım ise Ahmet Mithat’ın intihar üzerine “kasten adam öldürmenin cezası kısasken intihar eden kişi yaptığı eylemden dolayı aslında hem kasten adam öldürme suçunu işlemiş hem de bu durumda kadının vereceği kısas cezasını da yerine getirmiş olur” açıklamasıydı. Bu kısım bana hem çok haklı bir açıklama gibi geliyor hem de düşünmeden edemiyorum.
Peki size bir soru: Kasten adam öldürme suçunun cezası kısasken bir katilin ölümüne sebep olmak sizi kasten adam öldürme suçuna tabii mi tutar yoksa zaten kısas cezası almış birini öldürdüğünüz için bu durum görmezden mi gelinir?··
95 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.