En iyisi düşünmemekti. Kaçmaktı. Kendi içime kaçmak. Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var mıydım? Ben dediğim şey, bir yığın ihtiyaç, azap ve korku idi.
sizi ve kendimi suda yüzen yağ damlasına benzettim. kendine benzeyen bir damla arayan ve bir türlü suya karışamayan iki yağ damlası. yüzüyoruz işte suda. başıboş. öyle parçalanmışız ki artık daha fazla parçalanmak ölmek demek. ama yine de varız ve belli oluyoruz suyun üstünde.