nihan
@withniyan
117 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
bırak yapsınlar teorisi her şeyden önce bir kişisel gelişim kitabı. ve ben bu türde okuma yapmayı çok tercih etmem aslında. ancak bu kitap son zamanlarda çok fazla okurunu gördüğüm, tavsiye edilen kitaplardan biriydi.
yazarımız kendi dönüm noktasından ve hayatını değiştiren “bırakın yapsınlar” ve “kendine izin ver” cümlelerinin etkisini anlatıyor 400 sayfa boyunca, ayrıca kendisinin çok dinlenilen bir tedx konuşması da mevcut. her ne kadar kitapta altını çizdiğim, okumanın iyi geldiği çok fazla paragraf olsa da dönüp baktığımda hepsi birbirine çok benzeyen cümleler. yani özetle çok fazla tekrara düşen aslında 100 sayfada anlatılabilecek bir teması olduğunu düşünüyorum. yine de yiğidi öldür hakkını yeme, altını çizdiğim cümlelerin hatrına okunabilir diyorum :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
kısmen anı kısmen kişisel gelişim sayılabilecek bir kitap olan “ölmek istiyorum ama Ttekbokki de yemek istiyorum” bir yazar olan ana karakterin psikiyatristiyle gerçekleştirdiği seansları kaydetmesi ve sonra bunları kitap haline getirmesiyle ortaya çıkan yani aslında terapi sürecine eşlik ettiğimiz bir kitap. özellikle anksiyete, depresyon gibi mental süreçlerden geçmiş birisinin kendini bu karaktere çok yakın hissedeceğini düşünmekle birlikte ne yazıkki psikiyatristin kurduğu cümleler, soru sormaktan çok kullandığı sen dili ara ara beni çok rahatsız etti, bu kısım belki danışan-hasta ilişkisini daha mesleki bir yerden ele aldığım içindir. bilmiyorum.
velhasıl; kitapta yer yer altını çizip, hoşuma giden cümleler var ama hem anı hem kişisel gelişim kitaplarına göre bana kalırsa ortalama. yine de okunur :)
Her kitabın okur için bir başlama ve bitirme zamanı olduğuna inanıyorum. Zira bu kitap yaklaşık bir yıldır benimle. Okudum, yarım bıraktım, tekrar başladım, yine bitiremedim. Ama kitap kötü olduğu için değil; aksine çok iyi olduğu için. Birçok cümle o kadar derin ve anlamlı ki insan durup üzerine düşünmek istiyor.
Nermin Yıldırım bu romanında bizi Seher adındaki bir kadının yolculuğuna ortak ediyor. Zor bir çocukluk, yüzleşemediği yaşanmışlıklar, adlandıramadığı duygular… Çaresizliğine duyduğu öfke, yaşadığı büyük bir kayıp ve ardından gelenler. Uzun bir yolculuk ve yanından hiç ayrılmayan dostu Ogo.
Her bölümün ardından terapisti Çiğdem Hanım’la yaptığı seanslardan bir iki sayfalık notlar yer alıyor. Bu notlar sayesinde Seher’le, onun kim olduğuna; ailesine, çocukluğuna, korkularına, kısacası hayatının bulmacasını çözmeye çalıştığı tüm anlara şahit oluyoruz.
Kitapta geçen ve Seher’in sevdiği Lord Creator – Beyond şarkısını dinleyerek son bölümü okudum. Gözyaşlarımı tutamayarak… “Burası dünya,” diye fısıldadım. “Hem tatlı hem ekşi, kekre bir rüya. Burada herkes kaşif sayar kendini; birbirinin bahçesine girer, iz bırakayım derken talan eder. Onları sev ama tutunmaya çalışma. Yalnız kalmaktan korkup kendi bahçende kaybolma. Söz veriyorum, ben hep yanında olacağım. Sen bana kök vereceksin, ben sana dal saracağım. Başına gelenlere rağmen ve hatta onlarla birlikte, hem de doya doya yaşamayı öğreteceğim sana. Seni bir daha hiç bırakmayacağım..”
Umarım herkes bir gün çocukluğunu karşına alıp bu cümleleri kurmayı başarabilir.
Mumlar Sonuna Kadar Yanar, 41 yıl süren bir yalnızlığın, yıllar boyunca devam eden sorgulamaların ve yüzleşememenin hikayesi…
Gerçeklerin hem idrak edilen hem de edilemeyen yanlarını anlatan, derin ve sarsıcı bir roman.
Henrik ve Konrad, 24 yıl boyunca aralarından su sızmayan iki yakın dosttur. Dostlukları, Kastor ve Polluks gibi efsaneleşmiştir. Ancak bir gece her şey değişir ve 41 yıl sürecek bir sessizlik başlar.
Henrik, bazı odalara bir daha hiç girmez, bazı resimlere bir daha bakmaz. Ta ki 41 yıl sonra gerçekleşen o büyük yüzleşmeye kadar…
İki dost arasında geçen bu konuşma, okura yalnızlık, dostluk ve sadakat üzerine derin sorular sorduruyor: Sadakat beklerken, gerçekten karşımızdakinin mutluluğunu isteyebiliyor muyuz?
Uzun zamandır bu kadar sürükleyici bir roman okumamıştım. Bu kitap sayesinde yeni bir yazarla tanışmış oldum. Kesinlikle tavsiye ederim. İyi okumalar!
Atomik Alışkanlıklar, faydalı bir rutin oluşturmak, var olan alışkanlıkları iyileştirmek, iyi alışkanlıklar kazanmak ve kötü alışkanlıkları azaltmak isteyenler için oldukça yardımcı olabilecek bir kitap. Kitapta bilimsel verilerin yanı sıra yazarın sunduğu pratik taktikler ve başarılı olmuş kişilerin örnekleri yer alıyor. Toplamda 20 bölümden oluşması da okumayı oldukça akıcı hale getiriyor. Bir diyetisyen olarak davranış değişikliği üzerine çalıştığımı düşündüğümde, mesleki açıdan da bana katkı sağlayan pek çok bölüm olduğunu söyleyebilirim. Kısacası, hem kişisel gelişim hem de mesleki bakış açısı açısından okunmaya değer bir kitap. Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar dilerim.
