"Gerçek kahraman, cesaretini şahitsiz gösterir." George SantayanaRoman
Kahraman Nemecsek! Uzun zaman sonra ilk defa bir kitabı bitirirken ağladım.
Bu kitap beni çocukluğuma götürdü. Bizimde çaldığımız cam macunlarını, Pál sokağı çocuklarının da çaldığını hatta bunun için bir dernek kurduklarını bilmek güzeldi :)
Oynadıkları arsa için kahramanca mücadele ettiler bu uğurda Nemecsek'i kaybettiler. Nemecsek uğruna cesurca savaştığı arsanın üzerine bina dikileceğini bilmeden öldü iyi ki...
Geréb reis, Boka seni affetsede ben affetmem her şey senin yüzünden oldu. Macun derneği sana da kırgınım Nemecsek'i haksız yere üzdünüz getirdiğiniz takdir belgesini bile göremedi miniğim, kendi minik ama yüreği kocaman...
Kitabı bitirince düşündüm bizim oynadığımız oyunlar, muhteşem hayal gücümüz şimdi hangi çocukta var. Enteresan bir nesiliz hem sokakta oynadık hem teknolojinin içindeyiz ikisinin bir araya geldiği son kuşak olarak çok üzülüyorum. Nefes alabileceğimiz çocuklarımızın oynayacağı hiç bir alan kalmayan şu İstanbul'da ne işimiz var. Her gün aynı dep dep içinde elimize ne geçiyor. Medeniyet olan yere göçtük, eğitim, iş ve sağlık erişebilirligi diye kendimizi mi kandırıyoruz. İmkanları daha çok olan şehirlerde kendimizi ve çocuklarımızı tüketiyoruz. Kitabı bitirince hüzün çöktü üzerime bütün hayallerimin üzerine bina inşa edildi
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.