öncelikle fournier bir renk olsa kesinlikle koyu lacivert olurdu.
yalnızlık teması üzerine fakat bir çok değere dem vuran çok etkilendiğim bir anlatı..
hakikaten insanın kendini o yaşta yapayalnız hissetmesini sağlayacak kadar gerçek.. öyle bir yazmış ki bunların bir kurgu olduğuna zerre inanmıyorum ve sanırım kendi hayatından kesitler de mevcutmuş. fournier adına üzgünüm…
yaşlı bir adamın zihnindeki o tek başınalık aşılabilir mi? peki anlaşılabilir mi? bir sivrisineğin bile varlığını farkedip mutlu olacak kadar yalnız oldunuz mu hiç?
evet.. yalnızlığı seçenler ve yalnız kalanlar..
bir şeyler biriktirmek lazım, ama ne..?
benim uzun bi süre zihnimde tutup işleyeceğim bi eser oldu, bu kadar beklemiyordum. okumanızı isterim fakat hazır olunmadığında iyi gelmeyecek düşüncelerle dolu olması nedeniyle herkese öneremem. mesela ben şu anda okumasam daha iyi olurmuş.. :)
not: artık panjurlardan nefret ediyorum.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.