Öncelikle belirtmek isterim ki çookk güzel bir Ankara kitabıydı. İki yakın arkadaşın/dostun/kardeşin vb. (bu tanımlamaların hangisi uyar ya da eksik kalır, bilmiyorum) aynı kadına aşık olma hallerini hem çok naif hem çok bariz anlatmış Barış Bey. Gerçekte Çetin ve Ender arasındaki dostluğun var olabileceğini düşünmüyorum. O kadar güzel ve derindi ki... Öz kardeşinize katlanamadığınız anlar olurken sonradan hayatınıza girmiş birine, karşılıklı bu kadar derin bağlanabilmek zor olmalı. Ayrıca Ender o kadar tatlı bir insandı ki... Anlattıklarında o kadar kendimden ve hayata dair fikirlerimden parçalar buldum ki. Terapi gibi geldi biraz. Nihal'e gelecek olursak Çetin ve Ender için ne kadar önemli olsa da okuyucu için bu dostluk karşısında arka planda kalacaktır. Filmini de merak ettim, en kısa zamanda izlemek istiyorum. Herkese keyifli okumalar.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.