Düzenli bir işin, hayatın varsa kısacası "normal" bir insansan yaşam boyu çevrendeki düzen nasıl bozulmadan ilerliyorsa tebrikler sen de kapitalist sistemin sıradan bir parçasısın. Gregor Samsa'nın bu dönüşümü aslında işlev olarak artık kapitalist sisteme uygun biri olmadığını bu yüzden ailesinin onu dışladığını görebiliyoruz. Aslında kitabı okurken kendimle şöyle bağdaştırdım: Bir gün eğer çalışamayacak veya hayatımı tek başıma idame ettiremeyecek duruma gelirsem çevrem beni dışlar mı yoksa? İşte korktuğum durum bu. Çünkü ben "yoksa"'nın gerçekleşmeyeceğini biliyorum ki istemiyorum da. Böcek olmayı kim ister ki?