Hakan Günday denilince akla direkt gelen buhranı hissettiğinizi biliyorum. Zargana kitabı da bu buhranıyla bizleri şaşırtmıyor. On iki yaşında gerçekleri erkenden gören ve bu yüzden kendini sokaklara ait hisseden bir çocuk. Başından geçenler dört kişinin tecavüzüyle başlar ve ardı arkası kesilmeyen olaylar yaşar. Yaşadığı şeyler yüzünden kendini bir hiç gibi hissetmeye başlayan Zargana aslında hissettiklerinin değil her şeyin bir “hiç”e dönüştüğünün farkına varır. Bu başlangıç yüzünden çevresindekileri insan olarak ele almamaya çalışır ama aslında anlar ki insan olmayan asıl kendisidir. Zargana, yaşadığı hayatını bir tiyatro alanına çevirir ve belirlediği birkaç kişiyle bir oyun içerisine girer. Kitap bu kişilerin büründüğü karakterlere alışma ve oynama aşaması içerisinde ilerler.
Hakan Günday yeraltı edebiyatı yaparak bizleri dönüştüğümüz canavarı göstermek istiyor aslında. Çevremizde dönen olaylara kayıtsız kalmamız, içimizdeki kin, nefret, hayal kırıklığı, dünyanın egemenliği altına girmiş olduğumuz düşünce yapısı…
Tek eleştireceğim bir nokta olacak. Hakan Günday’ın okuduğum diğer kitaplarına ithafen söylemek istiyorum ki karakterler fazla askıda kalmış. İç dünyaları asla yansıtılmamış her şey olabildiğince hızlı bir şekilde yaşanmış. Sanırım bu da kitabın kısalığından kaynaklanıyor. Kitapla kalınız :)
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.