Jack London’ın ilk okuduğum kitabı “Beyaz Diş” in anlatımını çok beğenmiştim. “Martin Eden” i ise okumak için hep daha geniş bir zamanda keyifle okuyabilmek adına erteleyip durmuştum ve sonunda bu yaz okuyabildim. İlk okuduğum kitabında olduğu gibi bunu da çok beğendim.
Gelelim kitaba; Jack London’ın yarı otobiyografik romanı onun bu kadar başarılı bir yazar olabilmesinde ne bedeller ödediğini gözler önüne seriyor. 20. yüzyıl başlarında sosyal sınıf farklılıklarını, toplumsal sorunları ustaca aktarırken, aynı zamanda romanın olay örgüsü ve karakterleriyle de müthiş bir etki bırakıyor.
Martin Eden genç bir denizcidir. Bir gün Ruth ve ailesi ile tanışır. Aralarındaki sosyal sınıf farkından dolayı kendi yaşamını derinden sorgular. “Kitaplarla, resimlerle, güzel şeylerle dolu olan, insanların alçak sesle konuştukları, kendilerinin ve düşüncelerinin temiz olduğu bir havayı solumak istiyorum.” diyerek hayatını değiştirmeye karar verir. Bir yandan Ruth’a olan aşkı bir yandan yazar olmanın hayaliyle kendini gerçekleştirmek için büyük mücadele verir. Her zorluğa rağmen kendine inanarak asla pes etmez. Satırları okurken Martin Eden’in istikrarı ve azmine hayran kalmamak mümkün değildi.
Çok fazla beğendiğim cümle vardı fakat kitapta en sevdiğim alıntı “Kitap okuyorsun ve yapayalnız buluyorsun kendini.” ile sözlerimi bitirmiş olayım.
··
245 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.