Ne kadar da garip kendi varlığının ne kadar da çirkinleştiğini görmek ve empati kurmaya çalışmak. Açıkcası kitabı okurken acıma duygusuna pek kapılmadım. belki de bunun sebebi roman kahramanlarının ruh hallerinin tam anlamıyla yansıtılmaması belki de empati kuramamam, bilemiyorum. Romanın bana daha çok hissettirmek istediği ya da vermek istediği mesajı bir "ahlaksızlığın boyutu" ya da kişinin " bencilliği" olarak özetleyebilirim. tabii bu ahlaksızlık ve bencilliğe karşın bunları çürüten doktorun karısını da umut olarak nitelendiriyorum.
hayatımızdaki kuralların aslında bir başkası içinmiş gibi. kişilerin kendilerine saygıları yokmuş gibi, bir başkası yaptığım doğru şeyi görmediği sürece önemi yokmuş gii, yaşamak için sadece temel ihtiyaçlara gereksinim duyuluyormuş gibi pek çok çıkarım yapsam da romanda bu yaptığım çıkarımlar insanı insanlıktan çıkaranlar şeyler olduğunu düşündüm. Çünkü onların birbirinden uzaklaştıran görmemek değildi. anlaşılmamaktı. Anlaşmaları için de her şeylerini ortaya koymaları gerekirdi. tıpkı Doğan Cüceloğlu'nun dediği gibi:" güvenilir ilişki niyetten geçer." ve bunu destekler biçimde doktorun karısının dediği gibi: "insanlarla yaşamak zor değil. zor olan anlaşılmak.
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.