Okuduğum 5.Ayfer Tunç kitabı. Yazarın külliyatını bitirmeye doğru gidiyorum. Gelelim kitaba, baş karakterimiz Mürşit. Hayallerini yaşayamamış, içinde bulunduğu şehre, duruma, konuma öfkeli bir karakter. Ama bu öfkesi kendi içinde. Öfkesini Oblomov gibi hiçbir şey yapmayarak gösteriyor çoğu zaman.
Kendinizi çoğu zaman Mürşit gibi hissediyor. O Dünya ağrısı geliyor taa içinize oturuyor. Bu da yazarın dili ne kadar güzel kullandığını gösteriyor.
Kitabın büyük bir kısmında Mürşit ile Madencinin arasında geçen konuşmaları okuyoruz.
Kitabın sonlarına doğru asıl olaylar çözülüyor. Ee tabi bu durumda merakı arttırıyor.
Kitabı tatilde okumak için almıştım ama tatilde değil de daha sakin kafayla okunacak bir kitap.
Ayfer Tunç yazmaya devam etsin biz de okuyalım.
·
622 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.