Puan vermedi·154 syf.····Okunma: 25 Ağustos 2023 13:57 Söyleyecek çok fazla bir şeyim yok. Yazarın anlatımı ve kullandığı teknikler güzeldi. Sürükleyicilik konusunda da pek bir sıkıntısı yoktu. Hayatta ne olursa olsun "iyi" insan, işe yarar insan olmanın önemini anlatmak isteyen bir roman fakat bu "iyi" kavramının kapsamıyla ilgili yazarla bazı çatışmalar yaşadık. Ana karakterler idealize edilmiş ve tek bir standart yaşam biçimi varmış gibi gösterilmiş fakat bence iyilik sadece çabalayıp dünya için bir şeyler yapmaya çalışmakta değildir. İnsanlara davranış biçimimizde, düşünüşümüzde, en ufak hareketlerimizde bile iyiliğin kırıntılarına rastlamak mümkündür. Yazar her ne kadar karakterleri sempati duyulması için yazsa da sahip oldukları ego benim için bunun önüne geçti. Kendilerini "iyi", dürüst, üstün görüp kendilerine benzemeyenleri aşağı konumuna koymak çabalamak değildir. Bu ülke için gerçekten bir şeyler yapılmak isteniyorsa her kesime ulaşılması gerekir, beğenmedimiz zihniyetleri yok sayamayız, aydın kesim halkı yok sayamaz. Bunların haricinde yazar kuşak çatışmasına, içinde bulunulan çağa sığamayışa sıklıkla yer vermiş. Bu kavramları ele alış biçimi güzeldi. Her ne kadar içerisinde otobiyografik unsurlar olduğunu duysam da karakterler gerçekçi hissettiremedi. Yine de Nezihe Meriç'in anlatımını oldukça başarılı buldum. Anladığım kadarıyla öyküleriyle öne çıkan bir yazar bu sebeple öykü kitaplarına da şans vermeyi düşünüyorum.