16 yaşında ergenlik çağının içinde Holden Caulfield'in yetişkin dünyanın düzenine karşı isyanını okuyoruz. Çevresindeki herkesi sahtekar olmakla suçluyor. Kitap boyunca sürekli yalan söylüyor ve bir nevi okuru kandırıyor. Karakterin çocuk ve gençlere kötü örnek olduğu, ahlaka aykırı ifadeler kullandığı iddialarıyla kitap ABD okul kütüphanelerinde uzun yıllar yasaklanmış.
Kitaba olan beklentim yüksekti ve içeriğini hiç bu şekilde beklemiyordum. Daha farklı bir hikaye okuyacağımı zannetmiştim. Şimdi böyle dedim diye kitabı hiç sevmedim sanmayın. Öncelikle edebi bir dili yok. Akıcı olması güzeldi. Üslubu herkese hitap etmeyebilir. Sonu bir yere varmıyor. Holden'ın zırvalıklarını dinliyoruz (onun diliyle) Ama ben çocuğun psikolojisinin böyle olmasını anlayabiliyorum. Holden ruhsal olarak acı çekiyor ve aslında fark edilmek, görülmek istiyor. Kardeşi lösemiden öldüğünde Holden henüz 13 yaşındaydı. Ölüm kavramı ile çok erken tanışıyor. Sahtekârlık ve acı dolu bir dünyada yaşayan Holden’ın kendini korumaya almak için bir savunma mekanizması geliştirmesine sebep oluyor: Yalan söylemek. Kitabın çok kötü olduğunu düşünenlere farklı bir bakış açısı sunmak istedim. Hiçbir şey anlamaya çalışmayarak dümdüz okursanız bu ne biçim kitap dersiniz tabi ki. Yine de bu kadar abartılmaya değer miydi? Bilmiyorum. Kötü ile iyinin ortasında. İsminin neden bu olduğuna anlam veremedim. Çavdar Tarlası ile ilgili 2,3 cümle geçiyor. Kitap hakkında okuduğum ilginç bir bilgi; Çavdar Tarlasında Çocuklar “berbat etmek (screw up)" ifadesinin günlük konuşma dilinde popülerleşmesini sağlamış. Beklentisiz okumanızı öneririm. Okumazsanız da bir şey kaybetmezsiniz.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.