dostoyevski’nin birçok kitabını okumuş olmama rağmen birkaç saatte bitirmiş olduğum bu kitabı okumak için aşırı efor sarfettim. içerisinde birden fazla hikaye olan bu kitabın ilk hikayesi “beyaz geceler” bize çağına göre güzel bir hikaye sunsa da diğer hikayeler için aynısını söyleyemeyeceğim. kitabı okurken “ben ne okuyorum,anlamadım?” dediğim çok yer oldu. bu kitabın dostoyevski tarzı olduğunu pek düşünmüyorum. bir daha okumam dediğim kitaplardandır.