İçimizdeki Şeytan hakkında...Edebiyat-Düşünce
Yaklaşık bir saat önce bitirdiğim ancak hala etkisinden çıkamadığım bir kitap oldu. Okurken zamanın ve sayfaların nasıl geçtiğini anlamadım, gerçekliğim Macide ve Ömer'in gerçekliğine büründü. Haddime olmasa da kitabı çok başarılı buldum. Yer yer eski Türkçesine rağmen okurken konudan, mekandan ve olaydan kopmadım.
Kitapta bahsedilen hisleri, mekanları ve olayları Macide gibi, Ömer gibi gördüm. Birkaç incelemeyi okurken bu kitabın kısmi otobiyografi olduğunu öğrendim. Anlatılanların kısmen de olsa yaşanılmış olması beni etkiledi.
*Spoiler*
Ömer'in kitabın ilk sayfalarından beri, kendisine yakıştıramadıklarını içindeki şeytana yüklemesi, bu şekilde kendi kötülüğünden kaçması, özünde iyi bir insan olduğuna ama içindeki şeytandan kurtulması gerektiğine inanması; buna Macide gibi her durumda mantığına sığınmayı başarabilen bir kadını da inandırabilmesi, şuan yaşadığımız hayatla ne kadar da yakından alakalı. Sonunda Ömer'in, aslında içimizde bir şeytan olmadığını, varsa da o şeytanın yine bizim parçamızdan başka bir şey olmadığını fark etmesi güzeldi ancak kitabı bitirince tamamlanmamış hissettim. Macide'nin hissettiği yoğun duygular, Ömer'in pişmanlık ve utançları, hepsi karşıdakine ulaştırılamamış ekolar olarak kaldı sadece. İkisi de birbirlerinde, yaşadıkları onca şeye rağmen, yarım kaldılar ve bir kapanışa varamadılar.
Kitapta dönemin Türkiye'sinin de yankıları vardı. Hiç görmediğim bir döneme dahil olmak hoştu, o dönemin bu döneme birçok yönden yakınlığı hakkında ise ne hissettiğime henüz karar veremedim.
Sonuç olarak; zamanın bu kadar kıymetli olduğu bir devirde bu kitabın zaman ayırmaya değeceğini düşünüyorum. 
Sabahattin Ali 
İçimizdeki Şeytan
Not: İlk incelemem olduğu için beni ileri taşıyacak yorumları severek kucaklarım. Teşekkür ederim.
Sabahattin Ali İçimizdeki Şeytan
Not: İlk incelemem olduğu için beni ileri taşıyacak yorumları severek kucaklarım. Teşekkür ederim.4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.