Soğuk gecelerEdebiyat & Roman
Hayatımın önemli bir evresinde tanıştım Tezer Özlü ile. İşimle alakalı beklediğim iyi haberleri umut ettiğim sırada ilk kitabını okudum. Her satırda her birimizin yaşadığı çocukluk travmaları, aile anıları, beni çok eskilere belkide hatırlamak istemediğim, zihnimin en ücra köşesine ittiğim anılarıma götürdü. Evet soğuktu çocukluk, ne içi ne bedeni ısınırdı o çocukların. Tezer Özlü teşhisle sabit şizofreni idi doğru, ya bizler, daha ne olduğunu bilmediğimiz, adını bile duymadığımız ne travmaları yaşamadık mı? Tezer Özlü, bu çocukların yaşadığı süreçleri, ruh hallerini, aile ile yaşanılan zorlu ilişkileri, aşkı, ihaneti, çaresizliği, kendini hiçbir yere ait hissedememe duygusunu hepimiz adına cesurca kağıda döken, hepimizin içine gömdüğü duyguları bize dahi hatırlatan bir yazardı. Kitabın her satırını okurken yüreği sızlayan, hem kendine hem Tezer'e ağlayan ve hala üşüyen çocuklarız biz...
Huzur içinde uyu.
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.