Medeniyetler arasındaki farkların neyden,kimden,nereden hangi sebeple oluştuğunu anlatan bilgi dolu, akıllı bir kitap.
Kısa bir özet geçersem üstünlüklerin toplum karakterlerinde yatmadıklarını bunun toprağıyla,havasıyla,suyuyla,canlısıyla ve bunların ehlileştirilebilirliği ile bir ölçüt yapılabileceğini gösteriyor.
İneği,yabani olmayan bitkileri,iklimi,verimli arazileri vb. olan toplukların tarıma geçmesiyle yada belki de tarımla uğraşan ve sonradan göç ile birlikte bu nimetlere sahip olan topluluklar ruhen ve fiziken daha dayanıklı bireyler yetiştirdiler. Ve avcı/toplayıcı olmayı bırakıp tarıma yönelmeleri onları yerleşik, derin belki heybetli ve gelişik olmalarının önünü açtı. Tarıma geçen toplum geçmeyen avcılara hükmeder, kendine benzetir. Avcı/toplayıcı toplumların tutunabilecekleri bir dal yok. Tabi tarihte bunun tersi olan olaylar da var fakat mantığın ve genelin durumu böyle. Medeniyetlerin gelişmesindeki önemli gördüğüm diğer faktör küresel anlamdaki açıklığı, izole olmaması.. Bunu Polinezya toplumlarında ve Japonya daki örnekleri ile görüyoruz. Zaten her şeyi ile oldukça elverişsiz bir bölge olan Polinezya izole durumu ile asırlar boyunca olduğu yerde saymış. Japonya’nın kesinlikle yerinde saydığını söyleyemeyiz fakat komşusu olan Çin’e bakarsak durum kötü.. Bu arada Japon ırkının atasının kesin olmamakla beraber Koreli göçmenler olması çok şaşırtıcı (japon söyleviyle びっくりしたね)
Benim çıkardığım şey şuydu bu kitapta; Bir toplumun,kabilenin,boyun her türlü insan topluluklarının ancak evcilleştirilebilir hayvan ve bitkileri var ise aklen gelişiminde yüksek bir ivme kazanabilir ve parlak bir gelecekleri olabilir.(Tabi eski insan topluluklarından bahsediyorum şimdi durumlar farklı). Yoksa verdiği hayat mücadelesi ile zaten uzun bir ömrü olmayacaktır.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.