·68 syf.····Okunma: 30 Ağustos 2023 16:37 Durum hikâyesinin öncü isimlerinden Çehov, bu eserde gözlemlediğim kadarıyla tarzını yansıtmış. Öyküye altıncı koğuşta yer alan insanların birtakım özelliklerini anlatmakla başlayan Çehov, özellikle bir hastanın hikâyesine odaklanıyor: Ivan Dmitriç. Ivan Dmitriç oldukça zeki biri olmasına karşın yaşadığı tatsız olaylardan sonra kendini gerçekleştiren kehanete maruz kalıyor bana kalırsa. Başına gelen olumsuzluklar ve acılardan sonra kendi başına kalan ve yaşayan Dmitriç, ortada hiçbir neden yokken polislerin onu takip ettiğini ve onu tutuklayacaklarını düşünüyor. Dmitriç; bu fikirleri aklından bir türlü çıkaramıyor hatta sokağından geçen her polis onu yakalayacakmış gibi hareket ediyor, saklanıyor ve düşündüğü yanılsamalar da bir süre sonra gerçek oluyor. Hastanede görevli olan Doktor Yefimiç karakteri ise hayatta pek de acı görmemiş (Dmitriç'in tabiriyle :D), entelektüel sayılabilecek bir karakter. Arkadaşıyla derin sohbetler etmekten, kitap okumaktan keyif alan biri. Yefimiç ile Dmitriç'in karşılaşmasıyla birlikte karakterlerin görüşleri çatışmaya uğruyor ve derin mevzular aktarılıyor. Dmitriç ile entelektüel muhabbetler etmek için altıncı koğuşa sık sık uğrayan Yefimiç bir süre sonra dikkatleri üzerine çekiyor. Dmitriç ile zıt görüşlerde olan Yefimiç'in hikâyenin sonundaki durumu beni oldukça etkilemişti. Öyküyü hem konunun derinliğini daha iyi kavramak için hem de perspektif geliştirmesi açısından tekrar okumak faydalı olacaktır diye düşünüyorum.