Bana Mutlu Bir Son Yazabilir Misin?Edebiyat
Aptal küçük bir kız ve ondan da aptal yetişkinler. Aşıklar. Yanlış yorumlanmış bir geçmiş, lanetlenmiş bir şimdiki zaman ve asla gerçekleşmeyecek bir gelecek. Suçlular. Suç. Kefaret.
Kitabı yaklaşık 3 günde okudum ve bitirir bitirmez filmini izledim. Ağladım ve sinirlendim, iki defa. Şu yaşıma kadar yüzlerce kitap okumuşumdur ama hiç böylesine büyük bir Tanrı kompleksi olan egomanyak ve narsist bir karaktere denk gelmedim.
Her şey Briony'nin ablasını ve hizmetçilerinin oğlunu dışarıda görüp bütün olayı yanlış yorumlaması ile başlıyor. Bu yanlış yorumlama, daha sonraları ailenin başına gelecek olan tatsız bir olaya bakış açısını etkiliyor. Çevresindeki insanlar da bu bakış açısından nasiplerini alıyor ve işler o noktada çığırından çıkmaya başlıyor.
Tamam, ortada bir suç ve ödenmesi gereken bir kefaret vardı ama olay yüzünden acı çeken insanlar yanlıştı. İki hayat direkt olarak ve daha niceleri ise dolaylı yoldan mahvedildi.
Ama hala o -Briony- kendisinin gerçekten haksız olduğunu düşünmüyordu. En azından ben kitabın ve filmin sonundan bunu anladım. O kızın zihninde yanlış ya da doğru yoktu sadece kendisinin uydurduğu bir fantazi diyarı vardı ve orada Tanrı'yı oynuyordu böylelikle yaptığı her şey için kendinde hak buluyordu ve kimse nedenini soramazdı. Onun zihninde ödenmesi gereken bir kefaret yoktu sadece boş sayfalar ve onların üzerine mutlu sonlar yazabilecegi mürekkep vardı ama gerçek hayattaki sonlar kan ile yazılmıştı ve hiç de mutlu bitmiyordu.
Çok güzel bir film uyarlaması olan gayet zekice yazılmış bir kitaptı. Eğer okumadıysanız/izlemediyseniz şiddetle öneriyorum.
Not: bolca peçeteye ihtiyacınız olacak
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.