“Hayaller ve hüsran! Bu delice tutkuya gücüm yetmedi. Karanlıkta kaldım.”
Öncellikle kitabın yazarından biraz bahsetmek istiyorum. Kitabın kapağında da gördüğünüz gibi yazar “George Sand”dır. Ancak yazarın gerçek adı “Amandine Aurore Lucile Dupin”dir ve yazar ilk başta sanıldığının aksine erkek değil, kadındır. Yaşamış olduğu dönemin koşullarından dolayı birçok kadın yazar gibi kitaplarını sahte bir erkek ismiyle yayımlamıştır. Ve okuduğum bu kitabından dolayı sandığım gibi feminist değildir. Ya da kendini feminist olarak nitelendirmiyordur.
Kitapta iki hikaye mevcuttur: Lavinia ve Markiz. Lavinia, geçmişte yaşadığı aşkından ve hayal kırıklığından sonra kendini geliştirmiş, benliğini keşfetmiş bir kadındır. Eski aşığının evleneceğini ve on yıldır sakladığı mektupları duyduğunda yeni bir mektup yazar ve mektubunda “Lionel, madamki evleniyorsunuz, mektuplarımızı ve resimlerimizi birbirimize geri vermemiz daha doğru olmaz mı?” der. Ve eski hikaye bir nebze olsun tekrardan başlamış olur. Ancak her şeye rağmen Lavinia eski Lavinia değildir. Özgür, gelişmiş, herkesin hayran olduğu, eskisinden çok daha güzel bir kadındır...
Kitabın sonu ise bana göre oldukça tatmin ediciydi. Daha fazla bilgi verip okuma zevkinizi kaçırmak istemem.
Diğer hikaye “Markiz” ise genç yaşında yaşlı bir Marki ile evlenip kısa süre sonra da dul kalan bir kadının seksen yaşında geçmişinden kimseye bahsetmeden ölmek istemeyip yazara ilk ve tek aşkından bahsetmesini konu edinir. Dönemin şartlarına göre davranmayan bu kadın üstelik kendine yakışmayan tabakadan birine aşık olur...
Bence her iki öykü de akıcı, biraz aykırı ve okunmaya değerdi.
İyi okumalar.
·
307 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.