Varsa pulun cümle alem kulun yoksa pulun cehennemdir yolun
İnsancıklar romanı bundan 200 küsür yıl önce ; 23 yaşındaki bir gencin, 
Fyodor Dostoyevski 'nin yaşamında bir dönüm noktasıdır hemde Rus edebiyatının gelişiminde. Çünkü "yeni Gogol geldi." Dostoyevski ilk romanını (ilk kurşunu attı) yazdı.
Kitabı okurken en çok dikkatimi çeken şey romanını 23 yaşında yazması oldu çünkü bende 23 yaşındayım. O Dostoyevski , ben ise onun bu kitabını iki kere okudum : söyleyeceklerim bu kadar.
Bir kitap okurken baktığım en önemli iki şey ; bir yazarın hayatı, iki yaşadığı dönemdir. Dostoyevski'nin hayatına , yaşadığı döneme baktığımızda hem Rusya için hem de kendisi için varoluşsal sancılar görüyorum hocam yani kendini aşma, kabuktan dışarı çıkma diyebiliriz belkide.
Dostoyevski'yi yazmaya iten şey içinde bulunduğu dönemin , yaşadığı hayatın yoksulluğu , parasızlığı , çıkmazlığı veya o hayattan çıkış arayışı . Okurken sürekli olarak gördüğümüz o kasvetli , boğucu hava, soğuk ,çamurlar ,yoksulluk , hastalıklar.. olarak dışa vurmaktadır.
Romana gelecek olursak katip Makar Devuşkin ile Varvara Alekseyevna'nın birbirlerine yazdığı mektuplardan oluşur. Makar Devuşkin , çalıştığı yerde sessiz kendi halinde bir memurdur , çok merhametli , iyi niyetli ,fedakar ve bir o kadar da yoksul biridir. Varvara Alekseyevna'na ise çok genç güzel bir kızdır , ailesini kaybetmiştir Makar Devuşkin aslında onun sığındı bir limandır ve evet o da yoksuldur. Aralarındaki ilişki aşk , sevgi akrabalık gibi görünsede en büyük pay yoksulluk ve kimsesizliktir bence . Elbetteki aralarında bir sevgi saygı bağı var ama yoksulluk ve onun getirdiği kimsesizlik/yalnızlık daha kuvvetli bence.
Roman çok akıcı ve anlaşılır şekilde ilerliyor , Makar Devuşkin 'in yaşadığı mobbingi
günümüzdede aynısı yaşıyoruz , yapıyoruz aslında. Saygıyı , itibarı para getiriyor. Dış görünüşe göre yargılıyoruz insanları( aklıma mahkeme sahneleri geliyor) hatta insanların dış görünüşüne bakıp ona göre üslup seçiyoruz. Yapılan işi, emeği , alın terini görmezden geliyoruz. Güce tamah ediyoruz. En ufak bir açıkta dalga geçiyoruz , hor görüyoruz dışlıyoruz.
"Herkes ben şurada şuyum deme derdinde işe gelincede yan çiziyorlar. Çünkü bir sürü rütbe var var ve her rütbe kesinlike kendi rütbesine göre bir davranış bekliyor sonrada azarlamalar rütbe derecesine göre değişiyor. Zaten dünyanın düzeni bu canım hepimiz birbirimize hava atıyoruz, hepimiz birini azarlıyoruz." sayfa 102
Son olarak kitabı özetleyecek olursam:
" Varsa pulun cümle alem kulun yoksa pulun cehennemdir yolun" (Müslüm Baba)Edebiyat & Roman
Puan vermedi·175 syf.··
Beğendi
·2023 10. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 21 Nisan 2023 00:55
İnsancıklar romanı bundan 200 küsür yıl önce ; 23 yaşındaki bir gencin, Fyodor Dostoyevski 'nin yaşamında bir dönüm noktasıdır hemde Rus edebiyatının gelişiminde. Çünkü "yeni Gogol geldi." Dostoyevski ilk romanını (ilk kurşunu attı) yazdı.
Kitabı okurken en çok dikkatimi çeken şey romanını 23 yaşında yazması oldu çünkü bende 23 yaşındayım. O Dostoyevski , ben ise onun bu kitabını iki kere okudum : söyleyeceklerim bu kadar.
Bir kitap okurken baktığım en önemli iki şey ; bir yazarın hayatı, iki yaşadığı dönemdir. Dostoyevski'nin hayatına , yaşadığı döneme baktığımızda hem Rusya için hem de kendisi için varoluşsal sancılar görüyorum hocam yani kendini aşma, kabuktan dışarı çıkma diyebiliriz belkide.
Dostoyevski'yi yazmaya iten şey içinde bulunduğu dönemin , yaşadığı hayatın yoksulluğu , parasızlığı , çıkmazlığı veya o hayattan çıkış arayışı . Okurken sürekli olarak gördüğümüz o kasvetli , boğucu hava, soğuk ,çamurlar ,yoksulluk , hastalıklar.. olarak dışa vurmaktadır.
Romana gelecek olursak katip Makar Devuşkin ile Varvara Alekseyevna'nın birbirlerine yazdığı mektuplardan oluşur. Makar Devuşkin , çalıştığı yerde sessiz kendi halinde bir memurdur , çok merhametli , iyi niyetli ,fedakar ve bir o kadar da yoksul biridir. Varvara Alekseyevna'na ise çok genç güzel bir kızdır , ailesini kaybetmiştir Makar Devuşkin aslında onun sığındı bir limandır ve evet o da yoksuldur. Aralarındaki ilişki aşk , sevgi akrabalık gibi görünsede en büyük pay yoksulluk ve kimsesizliktir bence . Elbetteki aralarında bir sevgi saygı bağı var ama yoksulluk ve onun getirdiği kimsesizlik/yalnızlık daha kuvvetli bence.
Roman çok akıcı ve anlaşılır şekilde ilerliyor , Makar Devuşkin 'in yaşadığı mobbingi
günümüzdede aynısı yaşıyoruz , yapıyoruz aslında. Saygıyı , itibarı para getiriyor. Dış görünüşe göre yargılıyoruz insanları( aklıma mahkeme sahneleri geliyor) hatta insanların dış görünüşüne bakıp ona göre üslup seçiyoruz. Yapılan işi, emeği , alın terini görmezden geliyoruz. Güce tamah ediyoruz. En ufak bir açıkta dalga geçiyoruz , hor görüyoruz dışlıyoruz.
"Herkes ben şurada şuyum deme derdinde işe gelincede yan çiziyorlar. Çünkü bir sürü rütbe var var ve her rütbe kesinlike kendi rütbesine göre bir davranış bekliyor sonrada azarlamalar rütbe derecesine göre değişiyor. Zaten dünyanın düzeni bu canım hepimiz birbirimize hava atıyoruz, hepimiz birini azarlıyoruz." sayfa 102
Son olarak kitabı özetleyecek olursam:
" Varsa pulun cümle alem kulun yoksa pulun cehennemdir yolun" (Müslüm Baba)··
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.