Sofiya’nın kadın olduğu için bastırdığı istekleri, duyguları ve düşünceleri, 9:
“Kocam, benim için bir dost, bir arkadaş değil; zaman zaman ve özellikle yaşlılık döneminde coşkulu bir âşık oluyordu ama bununla beraber ve yaşamım boyunca, onun yanında ben kendimi hep yalnız hissettim. Benimle gezmiyor çünkü tek başına düşünüp tasarlamayı seviyor. Çocuklarımla da hiç ilgilenmedi, çünkü bu ona zor ve sıkıcı geldi. Beni hiçbir yere götürmedi ve duygularımı hiç paylaşmadı.”
(s. 302, 25.07.1897)