Varoluş Bir Yitik Cennetin Ortaya Çıkarılış Davasıdır!!!Edebiyat
Hepimiz " Bu dünyaya niçin geldik, niçin varız?" sorularını kendimize, başkalarına çok sormuşuzdur. Yaşamın sebebini öğrenmek bize daha birçok sorunun cevabını verecek ve belkide hayatı daha anlamlı kılacaktır.
Yitik Cennet kitabında üstad Karakoç bize varoluş sebebinin yitik cennetlerimizi bulmak olduğunu anlatır.
Kimine göre bu "Yitik Cennet" kendini bulma, kimine göre Tanrının vaaddettiği kusursuz yer, kimine göre para, kimine göre bir insandır. Yitik cennetler herkese göre başkadır ve hepimiz ömrümüz boyunca yitik cennetlerimizi ararız ama birçoğumuz bu arayışta iken kendimizi bir cehenneme hapseder hayatı kaçırırız.
Yitik Cennet'te yazarımız bizlere Kuran'da da adı geçen, yaşadıkları ile ibretlik hikayeler bırakan, zorluklara karşı tavırları ile dersler veren 8 peygamber (Adem, Nuh, İbrahim, Yusuf, Musa, Süleyman, Yahya, İsa) ve onların tamamlayıcısı, tüm dinlerin birleştiricisi olan "Yitik Cennet" diye tanımladığı Muhammed' den bahseder.
Ve bir medeniyetin oluşumunu peygamberlerin geliş amaçlarına, yaşadıklarına benzeterek medeniyetin kalıcı olması için gerekenleri anlatır.
Adem'den Muhammed'e olan süreci tohumun toprakta filizlenmesine benzetir:
"Adem'de tohum toprağı yuttu, fazlalıklar çürüyüp döküldü. Nuh'ta kökler saldı, tohum yok oluştan kurtuldu. İbrahim ile toprakta filizlendi, gövde oluştu. Yusuf ile dış etkilere karşı koruyuculuğu gelişti. Musa, Davud, Süleyman ile süreç olgunlaştı. Ve Muhammed ile son şeklini alıp amacına ulaştı."
Bir tohum nasıl ki bu aşamalardan geçiyorsa bir medeniyette böyle aşamalar ile oluşur: Önce varoluş sancısı çeker (Adem gibi), sonra yıkılma tehlikeleri ile yüz yüze gelir ve tekrar dirilme umutları arar, kurtarıcı bekler( Nuh ve tufanı), tekrar dirilişten sonra zorluklar tekrar baş gösterir ( İbrahim ve ateş), bu zorluklara rağmen ayakta kalmak için yeni yollar bulmak zorundadır(Yusuf ve köleliği), kalıcılık için mücadele devam eder(Zekeriya, Yahya, Musa, İsa, Süleyman) ve artık tamamlanır, bütünleşir (Muhammed ve evrensel mesajları).
Ve Karakoç der ki; her çağda durum ne kadar vahim olursa olsun her zaman bir kurtarıcı, bir Nuh'un gemisi vardır. Yalnızlıkların, kötülüklerin egemen olduğu Cahit Zarifoğlu'nun da " Ben bu çağdan nefret ettim, etimle kemiğimle nefret ettim." dediği gibi olan bu çağda bir Nuh'un gemisi var mıdır bilmem ama umarım o geminin farkına varan ve kurtuluşa erenlerden oluruz.
Her sayfasında durup tekrar tekrar düşündüğüm, şiirsel anlatımına hayran kaldığım bir kitap oldu. 2021 yılında vefat eden Sezai Karakoç'un ruhu şad olsun dilerim o yitik cennetini bulmuştur ve dilerim bize de nasip olur.
··
646 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.