Hakkı Celis ve Yakup Kadri Karaosmanoğlu
Önceleri Fecr-i Âtî topluluğuna mensup olan Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Balkan Savaşı ve Birinci Dünya Savaşı ile birlikte mensup olduğu toplumun fikirlerinden sıyrılmış "sanat sanat içindir" anlayışını "sanat toplum içindir" anlayışına dönüştürmüştür. Tümden değişen bu sanat fikrine ise 'Kiralık Konak"ta anbean şahit oluruz. Öyle ki Hakkı Celis'in sanat hakkındaki fikirleri, Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun fikirleri ile paralel ilerlemektedir. Hakkı Celis bir nevi yazarın kendisidir diyebiliriz. O da romanın sonlarına doğru Edebiyât-i Cedîde ve Fecr-i Âtî edebiyatı için 'zampara edebiyatı' görüşüne kâni olur.
Eserde Naim Efendi, Servet Bey ve Seniha ile üç kuşağı görürüz:Naim Efendi eski bir Osmanlı bireyi, Servet Bey Alafranga olmaya çalışan bir züppe, Seniha ise eserde de bahsi geçen 'asır sonu' bir kadın olarak karşımıza çıkmaktadır. Eserde bu farklı üç kuşağın fikir ve değerler çatışmasına şahitlik ederiz. Yakup Kadri Karaosmanoğlu romanda bu üç kuşağı da yerer. Bu üç kuşağın sorunu en başta bireysellikten kaynaklanmaktadır. Hakkı Celis de buna değinir. Memlekette harp vardır fakat bu üç kuşakta bununla ilgilenmez. Hepsinin kendi arzuları, dertleri vardır. Hakkı Celis'in de önceki durumu böyledir. Romanın sonlarına doğru hülyalı çocuk gider yerine şehit olmak isteyen bir adam gelir. Hakkı Celis'in bu uyanışı Yakup Kadri nezdinde olması gereken ve beklenilen uyanıştır. Yakup Kadri'nin Hakkı Celis üzerinden toplumsal bir mesaj vermek istediğini görüyoruz.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.